LINIE WROGA I - Powrót rebelii PDF

CZYTAJ ONLINE
Ebook download
LINIE WROGA I - Powrót rebelii

LINIE WROGA I - Powrót rebelii pdf czytaj online lub pobierz na swoje urządzenie. Dokument został dodany przez użytkownika.
LINIE WROGA I - Powrót rebelii



Jeśli jesteś autorem/wydawcą i uważasz, że ktoś wgrał ten dokument bez pozwolenia oraz łamie on prawa autorskie, napisz na adres [email protected] i powiadom nas o tym, a my usuniemy zakazany plik w 24h.

 

LINIE WROGA I - Powrót rebelii

 

Pobierz PDF


 

LINIE WROGA I - Powrót rebelii Ebook transkrypt - 20 pierwszych stron materiału:

 

Strona 1 1 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 2 LINIE WROGA I POWRÓT REBELII AARON ALLSTON Przekład ALEKSANDRA JAGIEŁOWICZ Strona 2 3 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 4 Tytuł oryginału ENEMY LINES I. REBEL DREAM Redaktor serii ZBIGNIEW FONIAK Redakcja stylistyczna MAGDALENA STACHOWICZ Redakcja techniczna ANDRZEJ WITKOWSKI Korekta BARBARA CYWIŃSKA RENATA KUK Ilustracja na okładce DAVE SEELEY Skład WYDAWNICTWO AMBER Copyright © 2002 by Lucasfilm, Ltd. & TM. All rights reserved. For the Polish edition Moim Przyjaciołom Copyright © 2002 by Wydawnictwo Amber Sp. z o.o. ISBN 83-241-0156-X Strona 3 5 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 6 domostwami niewiernych, nieskażonym nienaturalnymi urządzeniami technicznymi - jedynie baza wojskowa, obecnie zrównana z ziemią obrażała Yuuzhan Vongów świa- ROZDZIAŁ dectwem okupacji przez niewiernych. Głos Penzaka Kraala rozlegał się z małego villipa w kształcie głowy, zamontowa- 1 nego w ścianie kabiny tuż pod sklepieniem. Większość skoczków koralowych nie była wyposażona w villipy, działając jedynie w oparciu o telepatyczne sygnały koordynato- rów wojennych, yammosków. Długodystansowy statek patrolowy wymagał jednak bardziej bezpośredniej formy porozumiewania się. - Nie bądź idiotą. Jeśli bóg jest bogiem odwagi, to znaczy, że z definicji musi być dzielniejszy od każdego Yuuzhanina, od każdej żywej istoty. - Sam nie wiem. Powiedzmy, że mógłbyś stać się nieśmiertelny jak bogowie i nig- dy nie umrzeć, ale pozostać jednym z Yuuzhan Vongów. Mógłbyś wtedy być równie dzielny jak Yuuzhanie? Mógłbyś zabijać przez całą wieczność, nigdy jednak nie ryzy- System Pyria, okupacja Borleias, dzień pierwszy kując śmiercią nie patrząc jej w twarz, nie wybierając miejsca i czasu własnego zgonu? - Bóg nie może umrzeć - oświadczył Charat Kraal. - Dlatego też nie może obawiać Co jest lepsze, być dzielnym przez całe życie, czy zabijać przez wieczność? się śmierci. Kto zatem jest dzielniejszy, człowiek czy bóg? - A kogo to obchodzi? Wybór nie należy do nas. Gdybym jednak miał wybierać, Charat Kraal był yuuzhańskim pilotem - humanoidalnym, nieco powyżej dwóch sądzę, że wybrałbym nieśmiertelność. Żyć dość długo, by znów się nauczyć, jak zostać metrów wzrostu. Jego skóra w miejscach, gdzie nie pokrywały jej geometryczne tatu- odważnym niczym Yuuzhanin. Zabijać dość długo, aby nauczyć się zabijać gwiazdy. aże, była blada i poznaczona bielszymi, lekko połyskującymi kreskami dawnych blizn. Charat Kraal spoważniał. Przed wielu laty jakaś katastrofa wyżarła mu środek twarzy, łącznie z maleńkim nosem, - Słyszałem... charakterystycznym dla Yuuzhan Vongów, pozostawiając jedynie pokryte brązową - Co? skorupą pasma ścięgien i dwa poziome otwory zatok. Czoło opadało ku łukom brwio- - Że niewierni to umieli. Nauczyli się zabijać gwiazdy. wym mniej stromo niż u innych przedstawicieli gatunku, przez co przypominało czoło Usłyszał syk irytacji Penzaka Kraala, a villip ukazał mu niesymetryczne rysy twa- człowieka. Dwaj wojownicy próbowali z tego zadrwić, lecz zginęli za swój żart. Ukry- rzy partnera, zniekształcone jeszcze bardziej przez usta wydęte w grymasie pogardy. wał ten szczegół tak starannie, jak to było możliwe, wyrywając resztki włosów znad - No i co z tego? Zabili ją w niewłaściwy sposób, wypaczonymi umysłami i bluź- czoła i ozdabiając je tatuażami, które odciągały spojrzenie w bok i ku górze, z dala od nierczymi urządzeniami. I, jak idioci, postradali tę tajemnicę. Inaczej niszczyliby świa- wstydliwego zniekształcenia. Pewnego dnia zasłuży na implant, który jeszcze lepiej tostatki jeden po drugim. ukryje ten defekt i tym samym zakończy jego cierpienia. - Słyszałem także... - Charat Kraal zniżył głos; właściwie bez sensu, bo tylko Pen- Miał na sobie okrywacz ooglith, przezroczysty kombinezon yuuzhańskich pilotów, zak Kraal mógł go usłyszeć - .. .że bogowie mogą się do nich uśmiechnąć. Do niewier- a pod nim prostą przepaskę biodrową. Obie części garderoby były żywymi stworzenia- nych. mi, wymyślonymi i hodowanymi po to, aby spełniały jedynie tę funkcję, której od nich - Idiotyczne. wymagano - wspomagały Yuuzhan Vongów w ich drodze ku chwale. - Możesz przeniknąć umysły bogów? Siedział w kabinie skoczka koralowego, nieregularnego w kształcie, podobnego do - Nie mogę poznać ich umysłów, ale mogę wezwać statek bojowy wroga, aby skały statku bojowego swojego ludu, lecz na razie nie włożył jeszcze kaptura świado- niszczył na moją własną chwałę. mości. Podobna do maski istota utrzymująca kontakt umysłowy pomiędzy nim a stat- Daleko, wiele kilometrów od Borleias i skoczka w przestrzeni pojawił się statek kiem, pozwalająca mu odczuwać doznania skoczka własnymi zmysłami i pilotować go bojowy nieprzyjaciela kierując dziób w ich stronę. Statek gnał pełną mocą rósł w zręcznością myśli raczej, niż siłą mięśni i szybkością reakcji, spoczywała z boku, zbęd- oczach, zbliżając się ku nim i ku Borleias. na, póki koralowy skoczek przemierzał przestrzeń w rutynowym locie patrolowym. - Penzak, ty durniu! Pilot i jego partner, Penzak Kraal, znajdowali się na odległej orbicie ponad świa- - Moje słowa go nie sprowadziły, idioto. - Oblicze villipa zaćmiło się i poruszyło, tem Borleias. Planetę niedawno dopiero wydarto z rąk niewiernych tubylców tej galak- odzwierciedlając zmianę wyrazu twarzy Penzaka, który włożył kaptur świadomości. tyki, aby stała się teatrem przygotowań do ataku Yuuzhan Vongów na Coruscant. Bor- Charat uczynił to samo. Wnętrze kabiny stało się nagle przejrzyste, dając mu obraz leias był zielonym, przyjemnym światem, nie przeładowanym martwymi, suchymi otoczenia we wszystkich kierunkach poprzez zmysły skoczka koralowego; zobaczył pędzący statek nieprzyjaciela z dokładnością zapierającą dech w piersi. Strona 4 7 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 8 Tylko teraz to już nie był statek, lecz statki. Liczba odrażających przedmiotów z metalu rosła, wysypując się z nadprzestrzeni, a wszystkie kierowały się na Borleias. Na Luke Skywalker włączył silniki napędowe. X-wing z rykiem wyskoczył z główne- Charata i Penzaka. go doku, tracąc wysokość w stosunku do „Mon Monthmy". Za jego plecami Eskadra Chwilę później Charat poczuł brzęczenie kaptura, wymowny znak, że Penzak Bliźniaczych Słońc, którą tymczasowo dowodził, przyjmowała formację bojową. przekazywał ostrzeżenie do dowództwa domeny Kraal na Borleias. - Bliźniacze Słońca poza dokiem - zameldował. Pierwszy ze statków Nowej Republiki - ostry klin bieli - przepłynął nad dwoma - Bliźniacze Słońca, odebrałem. - To pewnie kontroler na mostku „Mon Mothmy". skoczkami, zasłaniając słońce i okrywając ich mrokiem. Nie mógł się równać z - Ostrzeżenie: dwa skoczki koralowe manewrują na kursie kolizyjnym. yuuzhańskim światostatkiem, lecz był imponujący i tak bliski, że Charatowi wydawało Luke rzucił okiem na tablicę czujników. Dwa czerwone punkciki istotnie kierowa- się, iż gdyby wyciągnął dłoń, mógłby przesunąć palcem po kadłubie. ły się ku nim z dołu. Penzak Kraal zanurkował swoim skoczkiem i skręcił, ruszając kursem większego - Eskadra za mną, dajmy im popalić. statku. Charat poszedł w jego ślady. Ponad głową widział rozbłyski silników manew- Odpowiedział mu chór okrzyków. W niektórych głosach wyczuwało się napięcie, rowych pod brzuchem giganta zwiastujące start znienawidzonych myśliwców niewier- ale żadnego niepokoju. Wszyscy piloci Luke'a byli weteranami, ocalałymi z Eskadry nych. Mieczy, Gorszycieli i innych, zdziesiątkowanych podczas wczorajszego ataku Yuuzhan - Jak można ich zranić najbardziej? - zapytał Charat. Vongów na Coruscant, po których zostały trójki osłaniających, pary oskrzydlających i - Leć za mną- poradził Penzak. - Dopóki startują. Nie wdawaj się w żadną walkę z pojedynczy piloci. Dwoje z nich stanowiło wraz z nim trójkę osłaniającą: jego żona, myśliwcami, zwabiaj je, aby poleciały za nami. Wpadniemy do ich doków startowych i Mara Jade Skywalker, oraz koreliański oficer bezpieczeństwa, pilot i Jedi w jednej zniszczymy wszystko, co się w nich znajduje, a potem wypatroszymy statek od środka. osobie, nazwiskiem Corran Horn. Wszyscy piloci byli kompetentni i zdyscyplinowani. - Wywinął pętlę i wzniósł się pod ostrym kątem ku lukom statku. Charat pognał za nim. Wielu pragnęło zemsty. Luke rozumiał ich uczucia. Yuuzhanie, wspomagani przez swoją agentkę wśród „Mon Mothma", jeden z najnowszych krążowników floty Nowej Republiki, ludzi, Viqi Shesh, kilka godzin temu o mało nie porwali jego maleńkiego syna, Bena. gwiezdny niszczyciel wyposażony w generatory studni grawitacyjnych, zdolne zakłó- Zabili mu jednego siostrzeńca Anakina, a drugi, Jacen, zaginął w walce. Te straty - cać krótkie skoki yuuzhańskich statków, zmierzał z punktu, w którym wyszedł z nad- zwłaszcza ucznia, Anakina -sprawiały mu wewnętrzny ból, którego nic nie było w sta- przestrzeni, w kierunku Borleias. Nie było to planowe wyjście - zaplanowali kurs nie stłumić. wprost na Borleias, ale studnia grawitacyjna planety ściągnęła ich do normalnej prze- W młodości Luke był krewki i szybki do zemsty, ale pozbył się tej części swojej strzeni, gdy tylko znaleźli się dość blisko. A teraz niebiesko-zielony świat, który mieli osobowości. To był niedojrzały sposób myślenia, wiodący na Ciemną Stronę. Wiele lat wyrwać z rąk wroga, wisiał przed nimi. minęło od czasu, kiedy był gładkolicym niewiniątkiem; twarz pokryły mu blizny bi- - Brak oznak obecności yuuzhańskich światostatków na orbicie - zameldował ofi- tewne i bruzdy spowodowane przez wiek, odzwierciedlające ciężar doświadczenia i cer obsługujący czujniki, Kalamarianin o ciemnoniebieskiej skórze. - Dwa skoczki spokój, który spowijał jego duszę. koralowe robią zwrot do starcia. Rozciągnął doznania zmysłów i poszukał nimi Mary. Znalazł ją i prawie od razu Generał Wedge Antilles, szczupły mężczyzna o pooranej troskami twarzy i woj- się wycofał z kontaktu, tak lodowata była jej obecność, tak całkowicie skupiona na ich skowym sposobie bycia, komendant oddziału floty, której statkiem flagowym była misji. „Mon Mothma", skinął głową. Wzruszył ramionami. Chłód był wyjściem równie dobrym jak każde inne. Marą - Artyleria, brać ich na cel i zlikwidować, gdyby próbowali ataku. Kontrola my- pomimo chłodnego i pełnego rezerwy sposobu bycia, była równie jak on wstrząśnięta śliwców, nie przerywać procedury startowej eskadr. próbą porwania Bena i śmiercią siostrzeńców. Nie byłby zdziwiony, gdyby płonęła - Tak jest. żądzą zemsty jak włączony miecz świetlny. Jeśli jest inaczej, to dobrze, to znaczy, że - Tak jest. nad sobą panuje. Ekrany danych zapłonęły barwnymi punkcikami myśliwców Nowej Republiki - X- - Płaty S do pozycji bojowej - polecił Luke i sam wykonał rozkaz, przełączając wingami, A-9, A-wingami, E-wingami i masą innych, wysypującymi się z doków i powierzchnie lotne X-winga w znajomą krzyżową sylwetkę bojową. - Pierwsze i trzecie kierującymi wprost ku planecie. Wedge, zajmujący pozycję kapitana w głębi obszerne- trójki przejmują dowódcę, pozostali jego kumpla. Wolno strzelać. - Połączył lasery do go mostka, w ogóle nie patrzył na ekrany. Skupił się za to na obrazie Borleias, który poczwórnego ognia, tak aby wszystkie strzelały za jednym pociągnięciem spustu i wypełniał główny iluminator dziobowej ściany mostka. otworzył ogień do pierwszego skoczka. Cztery czerwone strumienie niszczycielskiej Mam nadzieję, że Yuuzhanie bardzo pokochali ten świat, myślał. Stracą go teraz. energii laserów wystrzeliły w kierunku wroga... Niech się nauczą, jak to jest, kiedy traci się coś ukochanego. Strona 5 9 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 10 Nie, nie cztery. Osiem. Strzał Luke'a, skierowany na sterburtę statku, nigdy nie do- i kapitan, prywatny handlowiec - Luke przypuszczał, że raczej przemytnik - na ochot- tarł do celu, przed nimi pojawiła się czerń, zniekształcając przestrzeń wokół energii nika oddał go w użytkowanie generałowi Antillesowi w czasie ataku na Coruscant, niczym gigantyczne szkło powiększające i wciągając ogień laserów do wnętrza. Cztery twierdząc, że jest to najszybszy i najmocniejszy statek tej klasy. Teraz jego ładownie lance energii po prostu wygięły się i znikły. Lecz strzał Mary, wycelowany na bakburtę, nie przewoziły towarów, lecz żołnierzy. trafił skoczka w chwilę po zniknięciu strzałów Luke'a. Zaśmiał się; z pewnością Mara Komunikator Luke'a zasyczał falą zakłóceń, po czym odezwał się kobiecy głos: monitorowała go Mocą tak samo, jak on ją. Inaczej nie mogłaby tak dokładnie wyliczyć - „Rekordowy Czas" do dowódcy Bliźniaczych Słońc. Wszystko gotowe. czasu strzału. Jej lasery darły powłokę nieprzyjacielskiego statku, dopóki odkształcenie - Bliźniacze Słońca do „Rekordowego Czasu", to wy ustalacie tempo. Nie będzie- znów się nie pojawiło i teraz to Luke strzelał, odłupując kawałki rufy skoczka. Corran my mieli problemów z utrzymaniem się tam, gdzie trzeba. dołączył do nich. Podobny do koralu materiał, z którego wykonano statek, przegrzał się Transportowiec ruszył naprzód, niezbyt szybko jak na standardy myśliwców, lecz i lasery przeorały powłokę czerwonymi smugami. wystarczająco jak na frachtowiec. Luke obliczył przyspieszenie i ustawił X-winga Luke skierował swojego X-winga w manewry unikowe, kierując się to w tył, to w przed mostkiem tamtego. Mara i Corran wyrównali do niego. Druga trójka ustawiła się przód, w górę i w dół, niczym latający owad. Widział, że jego cel kontratakuje jarzą- po bakburcie transportowca, trzecia po sterburcie, a czwarta za rufą. cym się pociskiem wystrzelonym z lufy działa plazmowego. Błysk przemknął po lewej, Wokół Eskadry Bliźniaczych Słońc wszystkie inne eskadry myśliwców, fregaty, zbyt odległy, by mógł być groźny dla niego samego, Mary lub Corrana. Od strony niszczyciele, transportowce i wahadłowce zaczęły przyspieszać do prędkości bojowej. eskadry również nie było słychać okrzyków strachu; żaden z punktów przedstawiający Luke słyszał przez kanał operacyjny głos pułkownika Gavina Darklightera. statki Nowej Republiki nie zniknął nagle i tragicznie z tablicy czujników. - Eskadra Łotrów do Borleias. Wróciliśmy. Skopaliśmy wam tyłki dwadzieścia lat - Nie dają się wciągnąć w walkę - odezwała się „Bliźniacze Słońca Jedenaście", temu, teraz mamy zamiar zrobić to jeszcze raz. kobieta z Commenor imieniem Tilath Keer. - Zwrot do pogoni. Luke zaśmiał się cicho. Luke ujrzał, jak świetlne punkciki „Bliźniaczych Słońc Cztery", „Pięć" i „Sześć", Zanim Eskadra Bliźniaczych Słońc osiągnęła granicę atmosfery, w jej kierunku a także „Dziesięć", „Jedenaście" i „Dwanaście" zrobiły zwrot w ślad za skoczkami, w mknęły już ławice skoczków koralowych. Były nieco dłuższe niż X-wingi i inne my- kierunku „Mon Mothmy". śliwce, ale o wiele masywniejsze. Stanowiły zwartą strukturę koralu yorik, zwężającą Poczuł lekkie łaskotanie; nie wiadomo, czy było to ostrzeżenie Mocy, czy do- się ku dziobowi, rozszerzającą ku rufie. Szorstka powłoka zdradzała ich organiczne świadczenie wielu lat walki. pochodzenie. - Brak zezwolenia, zawracać - rozkazał. - Nie atakować. Bliźniacze Słońca, powrót Luke stwierdził, że właściwie mogłyby być piękne. Te, które leciały im na spotka- na oryginalny kurs, do formacji przy „Rekordowym Czasie". „Mon Mothma", te skocz- nie, i tamte dwa, które widzieli przy „Mon Mothmie", miały taką samą paletę barw - ki należą do ciebie. pastelowej czerwieni i perłowego srebra, wijących się i przeplatających w skompliko- - Zrozumiałem, „Bliźniak Jeden". wanym wzorze. Na dziobie, ukryty w niszy wyhodowanej w koralu, spoczywał okrągły Luke zwrócił się znów w kierunku Borleias i zobaczył, jak jego piloci zaprzestają czerwonawy kształt dovin basala, stworzenia, którego siły grawitacyjne przeciągały pościgu za skoczkami i manewrują, by dołączyć do eskadry. Zaledwie przestrzeń wokół skoczka z jednego punktu w przestrzeni do drugiego oraz generowały pustki ochronne skoczków oczyściła się z myśliwców, lasery „Mon Mothmy" plunęły ogniem. Jeden ze pochłaniające zniszczenie jak tatooińska bantha wodę. Na górnej powierzchni, tuż skoczków został zniszczony natychmiast, bo jego dovin basal nie był w stanie wchło- przed miejscem, gdzie kadłub stateczku rozszerzał się najbardziej, znajdowało się skle- nąć całej energii; w jednej sekundzie zmienił się w chmurę jarzących się, stopionych pienie kabiny, dla odmiany zabarwione na niebiesko. cząstek nie większych od paznokcia. Drugi, prawdopodobnie bardziej wprawiony w Ich piękno było jednak mało ważne. Natychmiast, jak tylko znalazły się w zasięgu, pochłanianiu niszczycielskiej energii przy użyciu pustki, wytrzymał atak i wirując w otwarły do nich ogień z dział plazmowych, form życia plujących przegrzaną materią, niekontrolowanym młynku, odleciał w dal, nie stanowiąc już zagrożenia dla niszczycie- która była w stanie przeżreć powłokę myśliwca. la. - Rozwinąć się i walczyć, chronić transportowiec - rozkazał Luke i sam wykonał Luke potrząsnął głową nad bezsensownym poświęceniem Yuuzhan Vongów i nad rozkaz. Zawirował w szybkiej spirali w kierunku planety i otworzył ogień, Ucząc na to, smutnym marnotrawstwem życia i sformował myśliwce w szyk klinowy przed dziobem że jego towarzysze pójdą za nim, by strzelać z przesunięciem fazy i w inne części „Rekordowego Czasu". skoczka tak, aby przeciążyć i zdezorientować dovin basala. Tym razem stworzenie „Rekordowy Czas" był opancerzonym transportowcem wojskowym. Miał ponad chroniące jego cel przechwyciło strzał Mary, oddany nieco poniżej osi statku, ale nie sto siedemdziesiąt metrów długości i dwie pękate główne komory; jedna, większa, mie- zdołało tak szybko odwrócić pustki, aby wchłonąć również strzały Luke'a i Corrana, ściła mostek i kajuty personelu, a mniejsza - silniki. Obie były połączone wąską rurą, które rozdarły koral wokół kabiny pilota. dzięki czemu statek wyglądał bardzo delikatnie, niezwykle krucho. Lecz jego właściciel Strona 6 11 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 12 Rozgrzane pacyny, wystrzelone przez towarzysza trafionego pilota, skierowały się Eskadry myśliwców skoncentrowały obronę Yuuzhan Vongów w trzech punktach w stronę X-winga Luke'a. Luke usłyszał wrzask przerażenia R2-D2, który siedział w na orbicie. Grupa Bliźniaczych Słońc skorzystała z okazji i z rykiem pogrążyła się w swoim gnieździe za osłoną kabiny, ale uznał, że to nieważny szczegół. Nie przerywał pozbawionej ochrony strefie, skręcając w kierunku punktu wystrzeliwania skoczków, wirującego nurkowania zmieniając prędkość obrotów i pokonywaną odległość co mniej widocznego na czujnikach grawitacji. Nieprzypadkowo były to te same współrzędne, więcej pół standardowej sekundy. Zauważył błysk plazmy pomiędzy statkiem swoim a które poprzednio wyznaczały położenie bazy wojskowej Nowej Republiki na Borleias. Mary. Luke nie miał wielkiej ochoty oglądać tego, co pozostało z bazy po okupacji Yuuzhan I nagle cała trójka znalazła się poniżej swoich celów i znów wznosiła się ku rufom Vongów. skoczków. Pustki zawirowały, unosząc się nad rufami, gotowe, by wchłonąć nieskoń- Opadli nisko nad baldachim drzew. Luke widział już przed sobą strefę celu. Nie czone ilości energii laserowej. miał tych samych kształtów, co te oglądane w holosześcianie. Główne budynki wyda- Pierwsze potyczki pomiędzy skoczkami koralowymi a myśliwcami Nowej Repu- wały się o wiele niższe i bardziej rozległe. bliki były porażką tych ostatnich. Nawet zaprawieni w bojach piloci byli zbici z tropu Ponad nimi unosiły się małe odłamki koralu yorik, kierując się w ich stronę. Czuj- niezwykłą trwałością skoczków, bezsilnością torped protonowych i strzałów z lasera, niki mówiły, że jest ich sześć. bezpiecznie unieszkodliwianych przez próżnie i nie czyniących szkody statkom, żar- - Bliźniacze Słońca, przed wami - odezwał się Luke. - Wciągnijcie je w walkę. łocznością pocisków plazmowych, które długo jeszcze po wystrzeleniu i trafieniu trawi- „Rekordowy Czas", od ciebie zależy, czy chcesz zostać z nami, czy ruszyć na cel bez ły powłokę statku. nas. Teraz było inaczej. Ci, którzy przeżyli, dostosowywali taktykę i przekazywali in- - „Bliźniacze Słońca Jeden", tu „Rekordowy Czas". Jesteśmy po to, żeby walczyć. formację dalej, kolejnym towarzyszom. Zasadą gry było przeciążanie dovin basali; Spotkamy się w strefie lądowania. uderzano z kilku kierunków naraz, aby któryś ze strzałów zdołał dotrzeć do powierzch- - Zrozumiałem. ni skoczka. Piloci myśliwców musieli sami unikać trafienia z broni skoczków - każdy strzał był w stanie przeżreć tarcze i zagrozić życiu. Lando Carlissian stał obok rampy w przedziale desantowym „Rekordowego Cza- Przez cały czas wynajdywano nowe taktyki walki, każda bitwa przynosiła kolejne. su" i starał się nie wyglądać na zatroskanego. Mara wystrzeliła przed Luke'a i Corrana; leciała w umyślnie przewidywalnym rytmie, Pocił się jak diabli. Nie cierpiał się pocić. Pot miał coś wspólnego z ciężką pracą, ściągając na siebie ogień obu skoczków. Nagle zmieniła taktykę, tracąc rytm, tak bez- za którą zdecydowanie nie przepadał i po prostu psuł obraz kogoś nieskończenie chłod- ładnie, jak tylko Moc może pozwolić pilotowi. Dogoniła skoczki i znalazła się tuż za nego, całkowicie pod kontrolą. nimi. Przemknęła na lewo, a kiedy dwa strumienie z dział plazmowych pognały za nią Rozejrzał się po oddziałach kobiet i mężczyzn w przedziale. Większość siedziała strzał skoczka z lewej strony przebił korpus skoczka po prawej. Dwie kule ognia ude- w rzędach krzeseł z wysokimi oparciami, przypięta pasami bezpieczeństwa dla ochrony rzyły w kadłub, zanim pilot po prawej zdołał zmienić kierunek strzałów. przed wstrząsami, które wkrótce miały nastąpić. Ich dowódcy wędrowali wzdłuż tych Próżnia statku po lewej śmignęła ku dolnej części kadłuba. W tej samej chwili Ma- rzędów, przekazując ostatnie instrukcje, porady, słowa zachęty, żarty i obelgi. ra wystrzeliła z wszystkich czterech połączonych dział laserowych. Spojrzał na swój własny oddział. Stali w kręgu, każdy z dłonią na metalowym słu- Skoczek eksplodował, chwilowo zasłaniając statek Mary, i Luke wystrzelił prze- pie pośrodku i spoglądali na niego. Nie widać było po nich strachu ani żadnego innego rywaną serią w brzuch skoczka po prawej .Miał nadzieję, że dezorientacja pilota po uczucia. zestrzeleniu własnego partnera i starania dovin basala, aby osłonić go przed atakiem - Gotowi? - zapytał. Mary, na chwilę pozbawią go ochrony. - Gotowi! - odpowiedzieli chórem. Miał rację. Jego lasery uderzyły w kadłub skoczka, rozpryskujące się strumienie Wiedział, że kiedy już opuszczą przedział, nie ujrzy więcej wielu z nich. W prze- cieczy zamarły natychmiast w niemal całkowitej próżni. ciwieństwie do innych dowódców, cieszył się tą świadomością. Jego oddział spełni Sprawdził czujniki. Dwa statki mniej. Mara już zawracała aby dołączyć do niego i swoje zadanie. Przedział zadygotał, gdy ogień wroga zasypał „Rekordowy Czas". Lan- Corrana. Diagnostyka twierdziła, że jego statek jest nieuszkodzony. do zobaczył na twarzach innych żołnierzy strach, a nawet panikę. Ale nie jego oddział. Nieco dalej dwa z myśliwców Bliźniaczych Słońc uległy uszkodzeniu. Jeden z pi- Oni tylko patrzyli na niego wyczekująco. lotów katapultował się; Luke miał nadzieję, że kombinezon utrzyma go przy życiu, dopóki nie zjawi się wahadłowiec ratunkowy. Luke, z Marą i Corranem przyklejonymi do boków, śmignął w ślad za „Rekordo- - Dobra taktyka, Maro - rzekł. wym Czasem". Skrzywił się lekko. W starciu z pociskami plazmowymi stracił górny - Zawsze wiesz, jak sprawić kobiecie przyjemność. prawy laser i silnik. Jego zdolność manewrowa i bojowa uległa zmniejszeniu. Luke uśmiechnął się i ruszył ku kolejnej grupie przeciwników. Strona 7 13 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 14 Przed nim „Rekordowy Czas" osiadał właśnie na koronach drzew, a może na - Kapitanie, to działa. Wychodzą z ukrycia zdejmują maskowanie. otwartej polanie przed bazą. Z tego miejsca nie było widać. Drobne błyski światła try- Kapitan, wysoka kobieta o miedzianych włosach upchniętych pod oficerską czap- skały z ziemi; bębniły w powłokę transportowca, pokrywając ją czymś czarnym. Luk- ką dźwignęła się z fotela i wstała. Jej głowa znalazła się dokładnie w chmurze dymu e'owi wydawało się, że widzi, jak krawędzie dziobowe „Rekordowego Czasu" wyginają zbierającego się pod sufitem mostka. Zakasłała, schyliła się i podeszła do Rodianina. się pod wpływem pożerających je niszczycielskich pocisków. Transportowiec nagle Na ekranie widoczny był panoramiczny obraz zebrany z holokamer umieszczo- skręcił w prawo i Luke stwierdził, że się nie myli - część dziobowa była straszliwie nych na pancerzu transportowca. Pokazywał on cały teren wokół „Rekordowego Cza- uszkodzona przez pociski plazmowe. Dziwiłby się bardzo, gdyby się okazało, że trans- su", dżunglę po lewej i otwarte pole po prawej burcie. portowiec jeszcze nadaje się do lotów w próżni. Roboty bojowe Landa Carlissiana zbiegły już z rampy i szarżowały przez łąkę, otaczając się gęstym ogniem. Yuuzhańscy wojownicy wyskakiwali spomiędzy traw i z Po ostatnim wstrząsie i serii drgań Lando zorientował się. że wylądowali. Niewiele dżungli: pędzili na oślep, ignorując całkowicie transportowiec i rzucając się jak oszalałe słyszał przez ryk syren alarmowych. Jeszcze raz zaczerpnął tchu i skinął na swoje od- zwierzęta ku robotom, które obrażały ich słowem i samą swoją obecnością. działy, po czym uderzył w panel powłoki obok włazu. - Prześlij tę wizję do wszystkich statków i pojazdów w strefie walki - poleciła ka- Górna część włazu natychmiast powędrowała do góry. Dolna opuściła się łukiem, pitan. - Przekaż na „Mon Mothmę", że taktyka podziałała. A potem powiedz... a niech tworząc rampę. Ciepłe, wilgotne powietrze wypełniło przedział. Po drugiej stronie wła- to! zu widać było łąkę; sprężysta trawa sięgała do pół łydki człowieka. Za nią widniała Na ekranie pojawiła się ogromna masa, która wychynęła z odległej części budynku jakaś czerwonawa yuuzhańska konstrukcja, cylindryczny, długi budynek z odnogami z promienistymi odnogami i teraz okrążała go powoli. Była to żywa istota, mgliście ułożonymi w regularnych odstępach. spokrewniona z gadami, wielka jak dom. Jej skóra była niebieskozielona, ale na łbie i - Naprzód, naprzód, naprzód! - zawołał Lando i jego żołnierze odczepili się od wzdłuż kręgosłupa wyrastały łaty czerwonego i srebrnego korala yorik. Z grzbietu wy- trzymanej belki. Wydali nieartykułowany okrzyk bojowy i rzucili się w kierunku ram- rastały ogromne, podobne do żagli płyty, a z yorika wystawały jak kolce działa pla- py, szykując karabiny laserowe. zmowe. Zaledwie dotarli do szczytu rampy, zasypał ich ogień z zewnątrz. Lando słyszał, Głos pani kapitan wzniósł się do krzyku. jak tylna ściana przedziału dzwoni pod uderzeniami kul. Nie, to nie były kule, przypo- - W tej chwili wyprowadzić oddziały ze statku. Personel niestrategiczny za oddzia- mniał sobie, lecz stworzenia rzucane przez Yuuzhan Vongów - żuki, twarde udarowe łami. Wszystkie rodzaje broni na cel. Strzelać według uznania. I odprowadzić ten cho- pociski owadzie, oraz brzytwożuki, które przecinały wszystko, w co uderzały, i zawra- lerny dym, musimy oddychać, żeby walczyć. cały, kiedy chybiły, żeby wykończyć cel. Musiała to być jedna z tych istot, które walczyły w potyczce na Dantooine. Kapi- Jeden z jego żołnierzy znalazł się pod zmasowanym atakiem żuków-pocisków. tan miała paskudne przeczucie, że „Rekordowy Czas" nigdy już nie wzniesie się w Kilka z nich uderzyło go w gardło z tak wielką siłą, że przecięło szyję. Ciało żołnierza atmosferę. opadło, głowa z brzękiem spadła na podłogę przedziału i poturlała się wprost pod nogi Landa. Lando przytrzymał ją stopą, jak piłkarz przechwytujący piłkę i beznamiętnie spoj- rzał w dół. Pierwsza ofiara tego dnia. Rysy twarzy robota bojowego wyglądały nie bar- dziej wyraziście niż kilka minut temu. Uznał, że uszkodzenie nie wygląda źle. Łatwo go będzie naprawić. Dziewiętnaście nieuszkodzonych robotów bojowych ruszyło w dół rampy i na łą- kę, kierując się w prawą stronę ku czerwonemu budynkowi. Ich okrzyk wojenny zmie- nił się ze zwykłego ryku w słowa, których Lando nie rozumiał. Wiedział jednak, co one oznaczają. Sam polecił, aby zainstalowano ten okrzyk bo- jowy w robotach. Okrzyk ten w języku Yuuzhan oznaczał: „Jesteśmy maszynami! Je- steśmy potężniejsze od Yuuzhan Vongów!" Na mostku „Rekordowego Czasu" oficer komunikacyjny, Rodianin o nieskazitel- nie czystej zielonej łusce, wydął wargi otworu gębowego, znajdującego się na końcu spiczastego ryjka. Strona 8 15 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 16 - Jestem biznesmenem - rzekł tytułem wyjaśnienia. - Tak jest, proszę pana. ROZDZIAŁ - Wiesz, co to znaczy. - Nie podoba się panu tutaj, proszę pana. 2 - Trafiłeś w sedno. - Okrążali dymiące ciało, wycofując się w stronę oddziału Lan- da. Pancerna bestia była już widoczna zza węgła budynku. Mięśnie wokół pancernych łusek zafalowały, a działa plazmowe na grzbiecie gada zmieniły położenie, celując wprost w Landa. A może tak mu się tylko zdawało. Padł na ziemię i otworzył ogień. Luke, Mara i Corran śmignęli nad terenem bazy, przez ułamek sekundy mogąc podziwiać budynek Yuuzhan Vongów, „Rekordowy Czas", ogromną bestię plującą Okupacja Borleias, dzień drugi plazmą na burtę transportowca. Żywi żołnierze wysypali się z luków „Rekordowego Czasu", wydając z siebie nie- Luke westchnął. Ostatnim razem, kiedy miał okazję zetknąć się z jedną z tych be- artykułowane okrzyki wojenne. Lando skierował swojego ochroniarza, również robota stii, które Jaina Solo określiła mianem „potworów" -ich yuuzhańską nazwę „rakamaf" bojowego, w ślad za głównym oddziałem, pozostali zaś ruszyli w stronę głównego poznano dopiero później - taktyka, której użył do jej zniszczenia, wyłączyła go z walki budynku. Ustawiali się na obwodzie lub przystawali, aby rozstawić sprzęt. na dobrych parę godzin. Teraz nie mógł sobie na to pozwolić. Jego roboty na czele oddziałów wciąż znajdowały się pod gęstym ostrzałem; zbro- - Zobaczmy, co można zrobić, żeby odwrócić uwagę tego paskudztwa od piechoty je z laminanium były poryte drobnymi dziobami od uderzeń żuków i splamione posoką - powiedział. - „Lot Dwa", „Lot Trzy", „Lot Cztery".. . kiedy tylko uporacie się z tymi brzytwożuków, które rozbijały się na nich nieszkodliwie. Lando obserwował, jak skoczkami, zatrudnimy was tutaj, gdzie się walczy. yuuzhański wojownik w ciemnej, lecz lśniącej zbroi z kraba vonduun rzucił się pomię- Poprowadził Marę i Corrana ciasną pętlą w kierunku miejsca potyczki. Wszystkie dzy dwa roboty. Śmignął amphistaffem w tył i na prawo. Sztywny amphistaff smagnął trzy X-wingi zaczęły strzelać, zanim jeszcze wyminęły zasłonę dżungli, i natychmiast powietrze w okolicy pasa robotą ale ten chwycił go wolną dłonią ruchem szybkim jak powietrze wokół nich zaroiło się od pocisków plazmy. Wystrzelił połączonymi laserami myśl, po czym wycelował ciężki miotacz i wystrzelił. Promień energii przeorał ciało w kierunku potwornej bestii i stwierdził, że zarówno jego strzał, jak i strzały jego towa- Yuuzhanina, który rzucił się w tył, drgając konwulsyjnie pod strumieniem energii lase- rzyszy zostały wchłonięte przez próżnię istoty. A potem znów znaleźli się nad dżunglą. rowej, i opadł na ziemię w chmurze pary. Lando na łokciach i kolanach pełznął do przodu, lamentując: Uderzenie nie dość mocne, aby pochodziło od żuka udarowego, rzuciło Landem o - Jestem na to za stary, jestem biznesmenem, jestem na to za stary - powtarzał w grunt. kółko. - Ja chcę drinka! - Rytm własnych słów pozwalał mu na chwilę zapomnieć o - Padnij, panie - usłyszał jak przez mgłę głos swojego ochroniarza. Robot otworzył ściekających mu po twarzy kroplach potu, o emanującym z jego ciała strachu, kiedy ogień. Lando uniósł głowę i zobaczył yuuzhańskiego wojownika który zbliżał się zako- pociski plazmowe śmigały mu kilka metrów nad głową waląc w burtę „Rekordowego lami, aby uniknąć promieni miotacza. Czasu". Smugi ognia krzyżowały się ze wszystkich kierunków, wśród nich również Wymierzył z kolana na prawo od biegnącego napastnika i strzelił, rozpylając ener- potężne wstęgi ciężkich dział laserowych, od których pewnie by wyparował, gdyby go gię lasera na otwartej przestrzeni, po czym przerzucił ogień na lewo. Jego strzały ota- choć musnęły. Robot nie opuszczał go, idąc powoli, aby Lando miał czas go dogonić. czały ogień robota. Yuuzhański wojownik, teraz już tylko o pięć kroków od nich, wpadł Wczołgał się w krąg żołnierzy, zanim się zorientował, gdzie jest -było ich sześciu, mu wprost pod lufę i oberwał w kolano. Upadł twarzą naprzód i czołgał się w kierunku pięciu ludzi i jeden Twi'lek, ale tylko trzech miało broń ręczną. Landa i robota z wijącym się amphistaffem w dłoni. - Gdzie macie miotacze? - zapytał. Lando wstał. On i robot wycofali się w przeciwnych kierunkach, nie przestając Czerwonoskóra Twi'lekanka przytuliła się mocniej do osłony, jaką tworzył jej ple- strzelać do powalonego wroga. Wojownik wstał. Jego zbroja była już poczerniała w cak. wielu miejscach. Zamachnął się, jakby chciał coś rzucić, ale strzał - Lando nie był pe- - Jesteśmy saperami - wyjaśniła. wien czyj, jego czy robota - trafił go w krtań, powalając w tył. Mężczyzna o długiej twarzy, uzbrojony w karabin laserowy, powtórzył: Lando skinął głową w kierunku ochroniarza. - Oni są saperami - i wystrzelił w kierunku odnóży ogromnego stworzenia, które toczyło się w ich kierunku. Strona 9 17 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 18 - Saperami? - dopytywał się Lando. - Takimi, co mają materiały wybuchowe? - Miło was widzieć - rzekł Luke. - Rozdzielić się i podejść do bazy od drugiej Kobieta skinęła głową. strony, żebyście znaleźli się nad kopułą w pół sekundy po nas. Spodziewają się tylko - Chowasz się za stertą materiałów wybuchowych? trzech. Gotowi, rozdzielić się. Skinęła znowu głową z miną świadczącą że doskonale rozumie bezsens tej sytu- acji. Ziemia była miękka, więc szybko wykopali dół i ładunek materiałów wybucho- - Zacznij kopać - polecił Lando. - Wykop płytką dziurę. Na tyle dużą żeby zmie- wych od trzech saperów znalazł się w nim w ciągu pól minuty standardowej. Cała ściły się w niej materiały wybuchowe. ósemka odpełzła w kierunku „Rekordowego Czasu" byłe dalej od dołu. - Po co? - odparł żołnierz z karabinem. - Po prostuje tu zostawimy i wyniesiemy Twi’lekanka leżała płasko na plecach na końcu kolumny, manipulując zdalnym się gdzie indziej. detonatorem, a robot Landa wlókł ją za nogi. Utrzymywał przy tym nieprzerwany ogień - Nie, będziemy kopać. - Lando obejrzał się na kobietę, która siedziała nieruchomo w kierunku tyłów, rakamata oraz głównego pola walki pieszych oddziałów. z dłonią w pół drogi do saperki, wodząc oczami od niego do żołnierza i z powrotem. Lando czołgał się na czele kolumny, a w uszach miał ryk silników zawracających Żołnierz obdarzył Landa pobłażliwym uśmiechem. X-wingów. Wiedział, że maszyny daremnie atakują bestię, ale wdzięczny był za ich - Jestem tylko oficerem, nawet nie sztabowym, ale to i tak jest więcej niż cywil, nawroty, dzięki którym ani on sam, ani jego oddział nie byli narażeni na ciągły ogień. przynajmniej na polu walki. Wynosimy się. Trzy X-wingi śmignęły z lewej strony, zasypując prawy bok rakamata ciągłym Lando złapał go za klapę tuniki i przyciągnął do siebie. Żołnierz nie miał pewnie ogniem. Pustki nadążały za ich atakami, koncentrując się na drodze promieni, Landowi nawet dwudziestu lat, choć wyraźnie nie grzeszył pokorą. wydawało się, że naprawdę widzi, jak czerwone promienie myśliwców zaginają się i - Słuchaj no ty, bancie łajno - wycedził Lando. - Rozpieprzyłem Gwiazdę Śmierci, skręcają zanim zostaną pochłonięte. zanim tata z mamą mieli cię w planach. W ciągu dwudziestu sekund skontaktuję się z Kolejne trzy X-wingi nadleciały z prawej, plując ogniem w lewy bok bestii. Sześć generałem Antillesem, który rozwalił Gwiazdę Śmierci razem ze mną i za chwilę będę myśliwców wyminęło się jak na pokazie lotnictwa wyczynowego i znikło nad dżunglą. znowu generałem Calrissianem, a ty zakończysz swoją militarną karierę, czyszcząc Lando widział, jak koral yorik rozgrzewa się i eksploduje, wyrwany z ciała, które wychodki na Kessel. Oczywiście, możesz jeszcze zacząć kopać. Co wybierasz? pod wpływem ognia natychmiast zamieniło się w parę. Żołnierz przyglądał mu się przez dłuższą chwilę, a przez ten czas smugi plazmy Ciemna krew spłynęła po prawym boku zwierzęcia. Istota ryknęła głosem, który nad ich głowami zmieniły się w linie ciągłe. brzmiał jak skrzyżowanie trzęsienia ziemi z odległym grzmotem, plując ogniem pla- - Sądzę, że będziemy kopać. zmowym w ślad za sześcioma myśliwcami. Ale wciąż parła naprzód, w kierunku „Re- - Słusznie. - Lando puścił go, spojrzał na TwiMekankę i wskazał jej żołnierza. - kordowego Czasu". Daj mu saperkę. - Mam - odezwała się pani saper. - Tak jest. - Przygotuj się - mruknął Lando. - Spróbujemy zgrać to z kolejnym przelotem my- Lando wyciągnął rękę, wziął karabin od żołnierza i zajął jego miejsce na obwodzie śliwców, jeśli zdążą wrócić. kręgu. Oddał kilka strzałów do odległych yuuzhańskich wojowników i jeden do zwie- Twi’lekanka zaczęła pełznąć, uwalniając robota Landa. rzęcia. Potem obejrzał się i powiedział do swojego robota: Nagle Lando natknął się na dwa pnie, które zagradzały mu dalszą drogę. Podniósł - Widzisz, stary, uwielbiam właśnie tak prowadzić negocjacje z pracownikami. wzrok i przekonał się, że to nie pnie, lecz nogi yuuzhańskiego wojownika, zakutego w - Tak jest - skinął głową robot. zbroję z kraba vonduun. Amphistaff wojownika był sztywny jak dzida, stożkowaty ogon wycelowany dokładnie w plecy Landa. Wojownik podnosił go właśnie, szykując Kolejny przelot Luke'a i jego towarzyszy nad polem bitwy, podczas którego próż- się do zadania ciosu. nia na ciele rakamata znów pochłonęła kilka strzałów, a kilka innych trafiło w budynek Ostrze opadło i nagle ciemny kształt osłonił Landa przed ciosem, przed oślepiającą Yuuzhan Vongów, ukazał ich oczom grupę żołnierzy okopujących się w kręgu położo- feerią energii plazmowej i laserowej na niebie. Lando usłyszał ludzki krzyk i nagle nym dokładnie na drodze potwora. Z zapałem kopali głęboki dół. Yuuzhanin wylądował na plecach w trawie. Jego stopy wierzgały konwulsyjnie o cen- - Jak sądzisz, co oni robią? - usłyszał głos Mary. - Pogięło ich? tymetry od nosa Carlissiana. Jeden z żołnierzy leżał na nim, ale już bezwładny, z am- - Może mają pieczonki? - podsunął Luke. phistaffem w plecach. - Też myśl. Ze swojej pozycji Lando miał dobry widok na to, co znajdowało się pod płatami Luke poprowadził Marę i Corrana z powrotem w kierunku bazy Yuuzhan Von- zbroi Yuuzhanina, który odepchnął trupa i próbował wstać. Lando wycelował pistolet gów. W chwilę później trzy kolejne „Bliźniacze Słońca" zrównały się z nim w szyku. laserowy i strzelił w miejsce, którego nie chroniła ani spódniczka zbroi, ani osłony ud. Strona 10 19 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 20 Tym razem to Yuuzhanin ryknął z bólu. Wojownik wił się i skręcał, miotany bólem, Robot Landa również strzelał. Lando obejrzał się i zobaczył, że jego ochroniarz który najwidoczniej wykraczał daleko poza granice wytrzymałości nawet jego gatunku. raz za razem umieszcza kolejne salwy w ciele Yuuzhan Vonga, który go omal nie zabił. Robot-goryl Landa wylądował pomiędzy nim a wojownikiem. Kopnął amphistaff, Wojownik dawno nie żył, a górna część jego korpusu i głowa były poczerniałe od ognia odrzucając broń daleko poza zasięg rannego, choć samo zwierzę, nagle odzyskując laserów. elastyczność, zdołało jeszcze ukąsić robota. Atak, szybszy niż mogło odnotować oko - Jeden-Jeden-A, możesz już przestać strzelać - polecił. - Co się dzieje? Czy twój Landa nie przebił zbroi robota, choć nawet gdyby się to udało, i tak nie zdołałby uszko- układ rozpoznawania zagrożeń dostał drgawek? dzić maszyny. Amphistaff odleciał o kilkanaście metrów. Robot spojrzał na niego. Robot stanął nad wojownikiem, wycelował starannie i otworzył ogień. - Tak jest, proszę pana. Sądzę, że tak jest, proszę pana. Wciąż rejestruję tę istotę Lando odwrócił się. Potężna bestia za ich plecami, choć ociekająca krwią nabrała jako zagrożenie. prędkości. Wiedziała, że jest ranna, może umierająca i z rozmysłem szarżowała na - Obejście regulacji dwadzieścia siedem a-a sześć, oflaguj ten cel jako nieszkodli- „Rekordowy Czas". wy. Twi’lekanka kciukiem muskała przycisk detonatora. - Zrozumiałem, proszę pana. - Robot przestał strzelać. - Czekaj - poleci! Lando. - Weźmiemy cię na warsztat - rzekł Lando. - Ale nie przejmuj się. Dobrze ci po- Spojrzała na niego niespokojnie, ale nie dyskutowała. szło. Ryk powracających myśliwców wprawił w drgania wszystkich i wszystko na łące. - Tak jest, proszę pana. Lando obserwował niebo kątem oka, resztę uwagi poświęcając zbliżającej się bestii. Jej przednie łapy znajdowały się już nad zakopanymi materiałami wybuchowymi, a zaraz Zanim Wedge wylądował na powierzchni planety w swoim wahadłowcu, sytuacja potem za nimi. Korpus zwierzęcia powoli zaczął mijać rozkopaną ziemię, znaczącą wokół bazy była już właściwie pod kontrolą. Przelatywał teraz nad dawną lokalizacją miejsce ich ukrycia. bazy Nowej Republiki na Borleias. Lando przełknął ślinę. Jeśli mu się uda, bestia, choć właściwie niewinna, zginie. Kiedyś była to baza Imperium, mieszcząca myśliwce TIE i szturmowce, zbudowa- Lando poczuł ból, obserwując jej powolny marsz ku śmierci. na, by chronić niedalekie zabudowania laboratorium biologicznego, zarządzanego przez Obwiniał o to Yuuzhan Vongów. Było to lepsze, niż przyjąć na siebie całą odpo- generała Imperium Evira Derricote'a. Następnie Eskadra Łotrów, wówczas pod do- wiedzialność za zabicie wspaniałego zwierzęcia, które nigdy by mu nie zagroziło, gdy- wództwem samego Wedge'a, przybyła z misją która wydarła kontrolę nad tym światem by nie jego właściciele. z rąk Derricote'a. Baza imperialna stała się wtedy bazą Sojuszu rebeliantów, a następ- Ryk silników myśliwców przybrał na sile; działa plazmowe na ciele zwierzęcia nie, kiedy rebelianci przejęli Coruscant i stali się legalnym rządem w tej części galakty- przeniosły strumienie ognia z „Rekordowego Czasu" w powietrze. Lando zobaczył, że ki, bazą Nowej Republiki. statki przemykają teraz z dwóch innych stron, z północy i z południa, nie zaś jak przed- Teraz leżała w gruzach. Wedge wątpił, czy choć jedna część oryginalnej bazy mia- tem, ze wschodu i z zachodu. Widział czerwone smugi laserów pochłaniane przez pust- ła wysokość dwóch metrów. ki zwierzęcia i przeciwogień plazmy, wżerający się w podbrzusza X-wingów. Tam, gdzie kiedyś był główny budynek, teraz stała całkiem inna konstrukcja, pa- Nagle myśliwce znikły, ścigane pociskami plazmowymi, które siały ognistą śmierć stelowo-czerwona i perłowa, wysoka na wiele pięter, jak okrągły rdzeń, z którego wy- na swojej drodze. rastało osiem dość równo rozmieszczonych odnóg, jak ramiona morskiego potwora. - Teraz! - zawołał. Wedge nie musiał pytać, żeby się zorientować, że to coś organicznego - żywa istota Nie zauważył nawet, kiedy kobieta wcisnęła przycisk. Widział jedynie ogień kłę- wyhodowana przez Yuuzhan Vongów, by służyć im za mieszkanie. Czy została opusz- biący się pod brzuchem bestii, żółty i paskudny jak wszystko, co stworzyli Yuuzhanie. czona na starą bazę, wgniatając ją w ziemię, czy wyrosła na jej gruzach? Wedge nie Płomień objął zwierzę, porażając Landa gorącem i hukiem. Lando ukrył twarz w tra- wiedział. wie, żeby go nie widzieć. Obok leżało gargantuiczne stworzenie, kolejny fragment uzbrojenia Yuuzhan W chwilę później mógł już patrzeć. Zwierzę leżało na boku z brzuchem rozprutym Vongów, gad, o którego istnieniu zameldował „Rekordowy Czas". Leżało na boku, w i poczerniałym od eksplozji. Krew spływała strumieniem, lecz co dziwniejsze, istota ogromnej kałuży krwi. Oddziały Wedge’a donosiły, że jest martwe, a jego śmierć nale- żyła nadal, przynajmniej na razie; jej boki unosiły się ciężko w walce o oddech. żało przypisać Landowi Carlissianowi i grupie saperów. Już nie strzelała ani do X-wingów, ani do transportowca. Lando usłyszał, że trans- Główny budynek otaczały liczne mniejsze obiekty, ukształtowane jak kręte muszle portowiec znów otwiera ogień laserowy, tym razem nie musząc się skupiać na stworze- znajdowane na grzbietach morskich skorupiaków czy lądowych ślimaków. Każda miała niu. Zamiast tego wybijał metodycznie pojedynczych yuuzhańskich wojowników, któ- wielkość małego domku, przyjemnego dla oka dzięki pastelowej kolorystyce i łagod- rzy znajdowali się w zasięgu wzroku. Strona 11 21 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 22 nym, falistym liniom, dopóki się nie pamiętało, że zamieszkują je istoty bez wahania nie pouciekali do dżungli, potrzebuję sporej strefy ochronnej. Następnie niech oddziały odbierające życie innym i z lubością poddające się samookaleczeniu. naziemne wkroczą na teren bazy i oczyszczą ją z Yuuzhan Vongów i innych drapieżni- Reszta starej bazy leżała w ruinach - doki i przybudówki obrócone w perzynę i po- ków, Potem służby porządkowe posprzątają uruchomią generatory i tak dalej. Pole po czerniałe, poskręcane szkielety. Wedge miał wrażenie, jakby służyły za cel treningowy stronie zachodniej będzie naszym lądowiskiem. Wydać też rozkaz, żeby wszyscy mar- działom plazmowym skoczków koralowych. twi Yuuzhanie zostali pozbawieni uzbrojenia, które należy przekazać do analizy, ale Teraz jednak cały teren roił się od wojsk Nowej Republiki. Martwi mężczyźni i ciała należy pozostawić tam, gdzie są. kobiety w mundurach leżeli na ziemi w różnych miejscach, przemieszani z trupami Nie była to zniewaga ze strony Wedge'a. W przeszłości Yuuzhanie wiele razy de- yuuzhańskich wojowników. Wedge widział, jak żołnierze odprowadzają więźniów na monstrowali, jak bardzo zależy im na odzyskiwaniu ciał zabitych. Pozostawiając ciała, otwarte placyki, strzeżone przez innych żołnierzy. Wielu z więźniów to byli ludzie; na Wedge miał nadzieję, że automatycznie zmniejszy liczbę napaści, na jakie będą narażo- ich czołach, nawet z tej odległości, wyraźnie było widać bliźniacze koralowe wyrostki ne wojska, ponieważ nikt nie będzie próbował odbijać zabitych. oznaczające, że są niewolnikami Yuuzhan Vongów. Inni więźniowie byli Yuuzhanami, - Niech jedna grupa trzyma wartę przy bazie Yuuzhan, a druga, plus ludzie Danni ale o gładkiej skórze, nie-ozdobionej ani tatuażami, ani bliznami, jakie widywał na Quee i roboty Landa, przeszukają czy nie zostali tam jacyś więźniowie i Yuuzhan Von- ciałach pilotów. Wedge przypuszczał, że to Zhańbieni, członkowie kasty pariasów spo- gowie. Po zakończeniu ewakuacji bazy saperzy mają ją wysadzić. łeczeństwa Yuuzhan Vongów, których ciała odrzucały modyfikacje, przez co nie mieli Westchnął cicho. Po krótkiej przerwie znów zagłębia się w administracyjnej robo- szans, aby wspiąć się do wyższych sfer hierarchii społecznej Yuuzhan Vongów. cie. Chyba pójdzie na emeryturę albo wróci do czynnej służby. Baza była stracona, cioć została zdobyta. Wedge nie sądził, aby zabudowania Yuuzhan Vongów nadawały się na naziemne centrum dowodzenia. Mogły się znajdo- Okupacja Borleias, dzień drugi wać niezliczone pułapki i zagrożenia dla lokatorów z Nowej Republiki, co z pewnością nie ucieszy uchodźców, którzy, jak się spodziewał, wkrótce napłyną tu z Coruscant. Następnego dnia budynek biotyki był już zabezpieczony i gotów do użytku. Włączył komunikator Siły okupacyjne nie znalazły żadnych Yuuzhan ukrywających się w budowli, lecz - „Łotr Jeden", tu Antilles. Daj mi eskortę. Musimy zwiedzić laboratorium biotyki. widać było, że nieprzyjaciel działał tu nieraz, niszcząc maszyny i rozbijając meble - jak - Nie ma sprawy. to wojownicy wandale. Gorszą sprawą był rozbity generator. Na razie obok budynku W kilka chwil późnij dwa X-wingi, jeden należący do Gavina Darklightera, drugi postawiono mały frachtowiec, a ciężkie kable wychodzące z jego maszynowni zasilały do jego partnera Krala Nevila, znalazły się u jego boków. Wedge skręcił w stronę labo- rozdzielnię w piwnicy budynku i generatory pola ochronnego zabezpieczające cały ratorium i włączył silniki manewrowe. Wkrótce wisiał już nad terenem bazy. kompleks. Laboratorium biotyczne generała Derricote’a było pojedynczym, długim, wielo- Budynek otaczało teraz sześć kilometrów kwadratowych ogołoconej z dżungli piętrowym budynkiem: jego wschodnia ściana spadała pionowo, od zachodu zaś two- ziemi. Żołnierze używali ognia, laserów, defoliantów, wszystkiego, co wpadło im w rzyła łagodny, przyjemny dla oka stok. Górne piętro stanowiło wąską galerię, dość ręce. Laboratorium biotyki, dom ukrytych okropności, otoczone było obecnie szpetotą szeroką aby pomieścić korytarz i jeden rząd pokoi. Niższa kondygnacja była już szer- jawną. Wyjście z budynku oznaczało wkroczenie w upalne, wilgotne środowisko cuch- sza, kolejna jeszcze szersza, aż cała budowla zdawała się gigantycznym klinem, skie- nące spaloną roślinnością w krajobraz, który oferował jedynie widok spalonej ziemi, rowanym w niebo. Oficjalnie było to miejsce, gdzie Derricote studiował i przechowy- statków przygotowanych do naprawy i odległej dżungli. wał rzadkie gatunki roślin ze świata Alderaana. W istocie produkowano tu śmiertelną Luke, powracający z patrolu wokół siedziby Yuuzhan - patrolu, podczas którego chorobę, wirusa Krytos, który zakażał i zabijał przedstawicieli ras nieludzkich. Wirus nie spotkali nikogo, ale po zachowaniu fauny Borleias mieli prawo podejrzewać, że został rozprzestrzeniony przez siły Imperium, kiedy Sojusz przejął Coruscant. Yuuzhanie gdzieś tam się kryją - dowiedział się, że Wedge zażądał jego obecności na Z tej wysokości Wedge mógł stwierdzić, że budynek wciąż jest nietknięty. Dżun- spotkaniu starszych oficerów i osobistych sojuszników. Dołączył więc do tłumu wypeł- gla zarosła go wokół, drzewa podchodziły pod ściany, bluszcz oplatał turkusowe okna niającego korytarz laboratorium biotyki. Mara już tam była, z małym Benem w ramio- widokowe, które nawet nie były stłuczone. Wedge nie byłby zaskoczony, gdyby się nach. U jej stóp stało dziecięce nosidełko, zaimprowizowane z plecaka. Miała gips na okazało, że Derricote użył transpastali zamiast innego, delikatniejszego materiału. kostce, unieruchamiający złamanie, którego doznała w czasie twardego lądowania po Przekazał obraz miejsca z holokamery, dodając do strumienia danych jego współ- klęsce Coruscant. rzędne. Luke ruszył w jej stronę, ale Wedge skinął na niego, wskazując mu siedzenie u - „Mon Mothma”, to będzie nasza baza naziemna. Potrzebuję desantu i inżynierów szczytu stołu. Luke uśmiechnął się do Mary przepraszająco i podszedł do Wedge'a. z rezerw możliwie jak najszybciej. Niech wypalą dżunglę w pasie kilometra od strony - Nie zostaniecie tu długo - przemówił Wedge do całego zgromadzenia. - Ale i tak północnej, wschodniej i południowej, a dwóch kilometrów od zachodu. Skoro Yuuzha- dłużej, niż byśmy chcieli. Spodziewamy się dalszych walk. Chciałbym, abyście mieli w Strona 12 23 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 24 rękawach parę trików, którymi moglibyście poczęstować Yuuzhan Vongów, gdyby - I przyjdzie im na myśl jedna z naszych najważniejszych ról -dodał Luke. - nagle wrócili. Pomyślcie o tym. Przekazujcie pomysły waszym dowódcom, a dowódcy Obrońców ludności. Jesteśmy twoi, generale. przekażą je mnie... i wolałbym, żeby nie trzeba ich było za bardzo poprawiać. Nie ma Luke pominął fakt, że zwiększona rola Jedi będzie oznaczać więcej strat z rąk czasu na konserwatywne myślenie. Brygady Pokoju i mniej możliwości skorzystania z dróg ucieczki, które przygotowywa- Oficer marynarki, nieznana Luke'owi kobieta w mundurze porucznika, poprosiła o li Han i Leia. Było to ryzyko konieczne. głos. - Dziękuję. - Wedge odwrócił się od Luke'a i przemówił do reszty zgromadzonych: - Generale, chciałabym zapytać... - Pułkowniku Darklighter, chciałbym, aby utrzymywał pan przez jakiś czas Eskadrę - Słucham - odparł Wedge. Łotrów w pełnej gotowości na orbicie Borleias. - Dlaczego musimy tu zostawać? Garnizon Yuuzhan Vongów na pewno powia- - Tak jest, sir. domił już dowództwo, że zostali pokonani. Wkrótce tu wrócą. - Kapitanie Deevis... potrzebuję co najmniej dwóch statków z dobrymi systemami Wedge skinął głową. czujników w korytarzu Coruscant-Borleias; jeden od strony punktu działania studni - No cóż, powodów jest wiele. Po pierwsze dlatego, że Borleias, a właściwie układ grawitacyjnej Borleias, który powoduje wyjście statków z nadprzestrzeni, drugi w od- słoneczny Pyrii, jest ważnym skrzyżowaniem wielu dróg nadprzestrzennych. wygod- ległości, którą postaramy się odgadnąć na podstawie informacji o dotychczasowych nym przecięciem wielu tras i znajduje się w komputerach nawigacyjnych wielu istot. punktach wyjścia z nadprzestrzeni floty Yuuzhan Vongów. - Powiódł wzrokiem po Jest pewne, że uchodźcy z Coruscant lub ci, którzy tam przybyli i stwierdzili, że zebranych oficerach i cywilach, nie czekając na potwierdzenie swojego rozkazu. - Ka- Yuuzhanie już zajęli planetę, zjawią się tu na zakończenie pierwszego etapu ucieczki. pitanie Birt, w czasie, kiedy będziemy naprawiać „Rekordowy Czas", wasi ludzie zajmą Ktoś musi im pomóc. Wielu z nich może mieć uszkodzone statki. Nie możemy pozwo- się rannymi. Znajdźcie część budynku, gdzie będziecie mogli przeprowadzić segregację lić, aby blokowali nasze warsztaty naprawcze w przestrzeni, ponieważ są potrzebne do rannych, urządzić salę operacyjną i oddziały szpitalne. Skontaktujcie się z „Przystanią naprawy statków bojowych. Dlatego powinni wylądować tu, na planecie. Po drugie, Jace", naszą fregatą medyczną. Lando, reszta budynku jest twoja. Musisz ją wyposażyć musimy złapać oddech. Uciekliśmy z Coruscant, nie mając nic oprócz statków. Musimy i będziesz pełnił rolę kwatermistrza. Booster, ty się zajmiesz komunikacją. Upewnij się, zrobić inwentaryzację, zebrać zapasy... i podsumować potworny bilans katastrofy, jaką że wszystkie urządzenia zostaną wykorzystane jak najlepiej. Skoordynuj się z „Błęd- właśnie przeżyliśmy. nym Rycerzem". Danni... czy jest tutaj Danni Quee? Przez twarz Wedge'a przebiegł krótki grymas bólu. Luke wyczuł go także poprzez - Jestem! - Luke zobaczył ramię wzniesione w głębi sali. Moc. Wedge nie zdołał skontaktować się z żoną, Iellą i z córkami, Syal i Myri, zanim - Ty zajmiesz się wszystkim, co dotyczy Yuuzhan. Pozbierasz więźniów, sprzęt i obowiązki nakazały mu opuścić Coruscant. Nie wiedząc, co się z nimi dzieje, zgnębio- pojazdy, które zarekwirowaliśmy po ich garnizonie. Moim zdaniem najważniejszą ny tym, że nie potrafi jednocześnie i równie dobrze wypełniać roli głowy rodziny i sprawą jest teraz uwolnienie więźniów od tych cholernych wyrostków koralowych. swoich obowiązków względem Nowej Republiki, musiał przeżywać okropne cierpie- Corran Horn? nia. - Tutaj! - Kolejna dłoń uniosła się z głębi sali. Horn nie był wyższy od Luke'a i Wedge przełknął ślinę, ułożył mięśnie twarzy w dobrze wyćwiczony wyraz obo- często niełatwo go było dostrzec w większej grupie ludzi. jętności i ciągnął dalej. - Corran, Gavin dostał twoją prośbę o wstąpienie do Eskadry Łotrów. Obaj bardzo - Po trzecie... tak, Yuuzhanie przybędą tutaj. Nie mogą pozwolić, aby garnizon się z tego cieszymy, ale na razie mam dla ciebie inne zadanie. Wiemy, że Yuuzhanie są nieprzyjaciela znalazł się tak blisko planety, którą właśnie zdobyli. A jeśli uda nam się w dżungli. Chciałbym, żebyś pomógł nam stworzyć ochronę tego budynku. Łączysz w zająć ich na chwilę, uciekinierzy z Coruscant zyskają więcej czasu, aby się oddalić, sobie doświadczenie Jedi, koreliańskich służb bezpieczeństwa i pilota gwiezdnego my- inne zaś floty, pod dowództwem Bela Iblisa i Kre'feya, zdążą się przegrupować. Po śliwca, a tego właśnie nam dziś potrzeba. Na razie możesz latać z Bliźniaczymi Słoń- czwarte i ostatnie wreszcie, to kwestia morale. Nasi ludzie dostali właśnie potężnego cami, potem przeniesiemy cię do Łotrów. kopniaka: stracili Coruscant. Teraz my oddamy tego kopniaka. Jeśli uciekniemy przed - Rozumiem. nieprzyjaciółmi, nie będą nas szanować. Zaczną nas ścigać, a wreszcie zabiją. Macie - Tycho, ty jesteś odpowiedzialny za myśliwce. Ja pozostaję bezpośrednim szansę przeżyć, jeśli dotrzymacie im pola. Jeśli się tu zaprzemy i damy w pysk zwierzchnikiem floty przestrzennej. Proszę o przesłanie wstępnych raportów o stanie Yuuzhanom, być może zachwieje to ich morale, naszemu zaś trochę pomoże. Luke, floty wprost na mój notatnik w ciągu pół godziny, a za dwie godziny odbędzie się spo- byłbym wdzięczny, gdybyście wy, Jedi, nie tylko byli możliwie jak najbardziej aktyw- tkanie oficerów i dowódców dywizjonów w sali konferencyjnej. Lando powie wam, ni, lecz również postarali się rzucać w oczy, stanowiąc stałe przypomnienie dla naszych gdzie jest ta sala - Wedge klasnął w dłonie. - Do roboty, proszę państwa. ludzi, jaką przedstawiacie sobą siłę i możliwości. Tłum rozproszył się z wojskową dyscypliną, pozostawiając na miejscu jedynie Wedge'a, Tycha. Luke'a i Marę. Mara podeszła do pozostałej trójki. Strona 13 25 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 26 Luke starał się, aby jego głos brzmiał łagodnie. Luke wzruszył ramionami. - Nie przydzieliłeś mi żadnej roboty. Owszem, poprosiłeś, abym zajął się czymś, - Jakoś się trzyma. Uczepił się dyscypliny wojskowej, ale troska o rodzinę zżera czym i tak miałem się zająć, ale nie masz dla mnie żadnego szczególnego zadania ani go od środka. obowiązku. - Chodź, sprawdzimy, co wywiad i służby specjalne mogą tu znaleźć dla siebie. Wedge spojrzał na niego w zadumie. Przydałby nam się też ktoś, kto zajmie się dzieckiem w czasie naszej nieobecności. - Wiesz, Luke, w mniejszym lub większym stopniu to ty jesteś światłem przewod- Mara pokręciła głową. nim tej całej operacji. Nie chodzi tylko o moją flotę. Wszystkie trzy grupy szukają po- - Nie przyjmę żadnych zadań, które rozdzieliłyby mnie z Benem. Już nigdy. mocy i rady właśnie u ciebie. Nie mogę żądać od ciebie ani od Jedi niczego więcej. Wczorajszy lot był tym ostatnim. Następnego nie będzie. - Możesz żądać wszystkiego od przyjaciół. - Maro... Wedge zamrugał i uśmiechnął się blado. - Nie, farmerze, teraz ty będziesz słuchał. Nikomu, z wyjątkiem ciebie i Karrde'a, - To prawda. I chętnie to uczynię. - Przepraszająco wzruszył ramionami. -Jesteśmy nie ufam bardziej niż Leii. Ale nawet ona nie potrafiła ochronić Bena. Viqi Shesh za- tak spłukani z zapasów, że poprosiłem, aby „Błędny Rycerz" pozostał tutaj. Uzgodni- brała go na Coruscant i odzyskaliśmy go tylko dzięki niewiarygodnemu szczęściu. Już łem to już z Boosterem. Ale to oznacza, że jeśli uczniowie Jedi zostaną na pokładzie... więcej nie spuszczę z niego oka. Kropka. A jeśli ktoś będzie miał na niego chrapkę, - Wiem, wiem... przestanie być dla nich bezpiecznym miejscem. Zajmę się tym. zabiję go osobiście. Mam kilka pomysłów, gdzie możemy umieścić uczniów. Luke spojrzał na nią, zachwycony jej opanowaniem i kłębowiskiem emocji, jakie Otchłań, pomyślał. Otchłań ze swym labiryntem czarnych dziur i szaleńczych inte- się pod nim kryło, emocji, które wyczuwał poprzez więź Mocy. Zrozumiał, że tej dys- rakcji grawitacyjnych, z sekretną bazą Jedi w budowie, będzie dla nich najlepszym kusji nie wygra. Jakby na potwierdzenie tych słów, Ben otworzył oczka i wydał z siebie schronieniem. potężny wrzask rozpaczy. - Zajmij się więc naszymi siłami specjalnymi i ich działaniami. Maro, wiem, że - Pogadamy o tym kiedy indziej - mruknął Luke. wiele żądam od kobiety z małym dzieckiem, ale... Mara obdarzyła go lodowatym uśmieszkiem. Mara wyprostowała się i mocniej przytuliła Bena. - Jasne, jeśli masz ochotę na powtórkę z dyskusji i powtórkę z jej wyniku. - Wierz mi, moja skłonność do awantur ani trochę się nie zmniejszyła. Wedge uśmiechnął się szeroko. - Nie widziałem w tłumie żadnego z wyższych oficerów wywiadu. Ucieszyłbym się, gdybyś przez jakiś czas popracowała jako nasz szef wywiadu. Kiedy przyślą nam kogoś z góry, będziesz mogła przenieść się do wydziału Luke'a, do służb specjalnych i awantur. Luke zawahał się, zanim zadał następne pytanie. - Wedge, miałeś jakieś wiadomości od Ielli i dziewczynek? Wedge potrząsnął głową. - Nie. Ale jeśli w całej Nowej Republice jest ktoś, kto potrafi prze-szmuglować poza planetę siebie i dzieci... - Tą osobą jest Iella, wiem. Nic im nie będzie. Wedge. - Czy ty... - szepnął Wedge z nagłą chrypką- chcesz powiedzieć, że się czegoś do- wiedziałeś? Dzięki zmysłom Jedi? - Przykro mi, ale nie - pokręcił głową Luke. - Cóż... - Wedge znów zmusił się do przybrania obojętnego wyrazu twarzy, ale Luke'owi wydało się, że właśnie pogrzebał kolejną nadzieję. Ogarnął go przytłaczający wstyd, że przez sekundę dał mu fałszywą nadzieję, choć uczynił to niechcący. Wedge wstał. - Tak. Wiem, że nic im nie będzie- rzucił i wyszedł z pokoju. Tycho podążył za nim. - Trudno się z nim rozmawia - mruknęła Mara. - Jak on to znosi? Strona 14 27 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 28 Nie miała już sprzymierzeńców. Nikt się za nią nie ujmie. Nie udało jej się dostar- czyć Yuuzhanom Bena Skywalkera, jej zdrada wobec Nowej Republiki już dawno stała ROZDZIAŁ się publiczną tajemnicą nawet pośród uchodźców z Coruscant. Nie była jednak bezbronna. Dopóki zachowała inteligencję i polityczne doświad- 3 czenie, wciąż miała broń, którą mogła wycelować w Tsavonga Laha. Strażnicy poprowadzili ją długim korytarzem. Jego ściany nie były całkiem pio- nowe, narożniki nie miały zupełnie prostych kątów, powierzchnia miała kolor ceglastej czerwieni i przypominała surowe mięso. I tak samo cuchnęła. Viqi zmusiła się, aby ukryć odrazę. Znajdowała się głęboko w trzewiach yuuzhańskiego światostatku. Z pewnością bardzo daleko od centrum dowodzenia, ponieważ korytarz był prawie pusty. Viqi cie- szyła się, że wciąż potrafi myśleć analitycznie. Dotarli do dużego pomieszczenia o ścianach identycznych jak ściany korytarza, z Yuuzhański światostatek. Orbita Coruscant podwójnymi drzwiami o barwie kości słoniowej w drugim końcu. Strzegła ich odpo- Dwaj yuuzhańscy strażnicy mieli odprowadzić ją na ostatnie przesłuchanie. Prze- wiednio dobrana para strażników Praetorite Vong. Strażnicy otworzyli drzwi, aby ich słuchanie, na którym zostanie skazana na śmierć. przepuścić. Bała się ich, ponieważ każdy oddzielnie mógłby ją zabić, gdyby miał na to chęć, a Za drzwiami znajdowała się ogromna owalna komnata o barwie tej samej ceglastej żadnemu nie zależało, aby utrzymać ją przy życiu. czerwieni. Jej podłoga łagodnie opadała w dół, do najniższego punktu, którym był Gardziła nimi, bo były to paskudne, anonimowe stworzenia, upiory, których imion okrągły otwór o średnicy mniej więcej trzech metrów. Otwór wypełniała ciemność. nikt nigdy nie pozna. Kiedyś, może już niedługo, zginą w boju i pogrążą się w niepa- Viqi stwierdziła, że nie potrafi skupić na niej spojrzenia. Wydawała się jakby zamglona mięci. i unosiła się ćwierć metra nad podłogą. Zazdrościła im. Zostało im niewiele życia, to fakt, ale i tak więcej niż jej. Obok czeluści stał Tsavong Lah, wielki strateg i przywódca inwazji Yuuzhan Ona była Viqi Shesh, niegdyś senatorką przedstawicielką Kuat w Nowej Republi- Vongów na tę galaktykę. Pokryty strasznymi bliznami i tatuażami egzemplarz wysokiej ce, a później również szpiegiem Yuuzhan Vongów, przekazującym im istotne informa- rangi Yuuzhanina miał wargi pocięte w strzępy, które drgały lekko przy każdym głęb- cje na temat planety Coruscant i działań rządu Nowej Republiki. Długo i wiernie służy- szym oddechu, a na całym ciele krwistoczerwone łuski i implanty - świadectwo jego ła swoim nowym panom. statusu. Lewe ramię od łokcia było zastąpione szponem radanka, pokrytym czerwoną Lecz długa i wierna służba niewiele dla nich znaczyła. Kiedy rozpoczęła się inwa- łuską i kolcami, o palcach zginających się w miejscach całkiem innych niż dłonie ga- zja Yuuzhan Vongów na planetę Coruscant, Viqi próbowała wykonać jedno ze swoich tunku Yuuzhan Vong czy ludzkiego. Kolce i łuski wyrastały również z ciała nad łok- ostatnich zadań - porwać małego Bena, syna Luke'a i Mary Jade Skywalker. Poniosła ciem, a małe czarne punkciki, zjadacze padliny, roiły się wokół miejsca połączenia. klęskę. Jej wrogowie wyprzedzili ją o krok i sprzątnęli jej bachora sprzed nosa. Ścigała Viqi z trudem stłumiła dreszcz odrazy. Pomimo wszystkich zniekształceń i okaleczeń ich, była już o kilka metrów od dzieciaka, ale kontratak Landa Calrissiana i jego robo- uważała Tsavonga Laha za dość atrakcyjnego - potęga i ambicja u samców zawsze ją tów bojowych pozbawił ją honoru i przyjaciół i zostawił w szponach Yuuzhan Von- pociągały, były jej tajemną słabostką - lecz gangrena, która go dotknęła, grożąca utratą gów, których zawiodła. zarówno ramienia ze szponem radanka, jak i stanowiska, napawała ją wstrętem. Do tej chwili ufnie spodziewała się z ich rąk wielkich nagród i zaszczytów za Strażnicy i Viqi zatrzymali się w niewielkiej odległości od Tsavonga Laha, który wierną służbę. W nagrodę została jednak aresztowana i uwięziona w Domenie Dal, na odwrócił się i uważnie spojrzał jej w twarz. światostatku, który służył Tsavongowi Lahowi, wojennemu mistrzowi Yuuzhan Von- - Możesz się uważać za zaszczyconą- odezwał się mistrz wojenny. - Nie leży w gów, za okręt flagowy. moim zwyczaju eskortowanie śmieci na wysypisko. Cierpiała. Neathlaty, coś w rodzaju żywego bandaża, przylgnęły do jej prawego Patrzyła na niego, a potem znów na ciemność wylewającą się z czeluści. W plamie przedramienia w miejscu, gdzie noghryjski goryl księżniczki Leii zatopił zęby po samą mroku, na samej krawędzi, ujrzała nagle dziwnie znajomy wzór. Były to roje małych kość, oraz do pleców, gdzie miecz świetlny Leii rozorał i spalił ciało. Neathlaty przy- kropeczek - tych samych padlinożerców, które pokrywały ramię Tsavonga Laha. spieszały gojenie ran, ale nie łagodziły bólu. To nie byłoby po yuuzhańsku. Przeciwnie, Z trudem opanowała odruch wymiotny. drażniły zakończenia nerwów, powodując jeszcze większe cierpienie. - Czy to jest los, który mi zgotowałeś? Strona 15 29 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 30 - Właśnie. - Mistrz wojenny skinął na jednego ze strażników. -Dema Ku cię zabije. Viqi odpowiedziała mu chłodnym spojrzeniem. Jeszcze potrafiła opanować strach Jeśli w ciągu tych kilku ostatnich chwil życia będziesz miła, pozwolę ci wybrać sposób na tyle, by nie przeniknął do jej głosu. śmierci. Dema Ku może ci skręcić kark, przebić cię amphistaffem lub kazać mu cię - Ty i ja jesteśmy jedynymi osobami w tej komnacie, o których wiem, że nie są ukąsić. Potem twoje ciało zostanie wrzucone do dołu. Stworzenia które go zamieszkują twoimi wrogami. Nie powiem tego, co wiem, przy obcych, ponieważ może to oznaczać przez pewien czas będą je ignorować, dopóki nie zacznie wydzielać woni rozkładu. twoją zagładę. Jeśli teraz umrę i zabiorę mój sekret ze sobą pewnie sam kiedyś do tego Dopiero wtedy się nim zajmą i zjedzą je doszczętnie, choć powoli. Znikniesz w mroku, dojdziesz i przeżyjesz. Ja cię nie zdradzę. Możecie mnie teraz wrzucić. - Dumnie pod- Viqi Shesh, przestaniesz istnieć, jakbyś się nigdy nie narodziła. niosła głowę, a jej gniew nie był już udany. Prawdziwy strach podsycał równie praw- Viqi poczuła ucisk w żołądku, ale zachowała pozbawiony emocji, spokojny wyraz dziwą furię. twarzy. Tsavong Lah przez chwilę rozważał jej słowa, po czym machnięciem ręki odpra- - A dlaczego nie mogę sama tam wskoczyć? Utopię się w tych robakach, gdy wy- wił strażników. Cofnęli się o krok, postawili Viqi na podłodze i puścili. Upadła nie- pełnią moje płuca. W ten sposób ci dwaj bezimienni żołnierze nie będą musieli brać w zgrabnie, omal nie mdlejąc. Jeszcze krok, potknięcie i mogła znaleźć się w czeluści tym udziału. nawet bez ich pomocy. Strażnicy zrobili zwrot i opuścili komnatę. Wyczuła gniew strażników, rozpoznała to uczucie po nagłym zesztywnieniu ich Viqi poczuła pierwsze słabe drgnienie nadziei. Teraz to ona panowała nad sytuacją ciał, ale Tsavong Lah tylko lekko wytrzeszczył oczy. Wydawał się zaskoczony. przynajmniej przez chwilę. Jeśli zdoła utrzymać tę przewagę, przeżyje. - Tak spieszno ci odpokutować za porażkę? Tsavong Lah wbił w nią uważne spojrzenie. - Oczywiście. Zrobię to, jeśli mi rozkażesz. Moim obowiązkiem jest służyć ci. Ale - Słucham. jeszcze bardziej spieszno mi do chwili, kiedy przestaniesz mnie okłamywać. Aby za- - Twoje ciało odrzuca ostatnie modyfikacje - zaczęła, a dalsze słowa same cisnęły kończyć tę szczególną torturę, wskoczę w otwór tu i teraz. jej się na usta. - Wiem, co sobie myślisz. Sądzisz, że to twoi bogowie przemawiają że - Kłamstwo. Interesujące oskarżenie. Umyślna obraza... - Tsavong Lah uśmiechnął każą ci szukać właściwej drogi, aby uzyskać ich aprobatę. Ale to nie to. Ktoś cię zdra- się znowu. -- Tak się zachowuje osoba, która sądzi, że nie może jej spotkać nic gorsze- dził, mistrzu wojenny. Ktoś ci wszczepił chorą kończynę. Dzięki niej masz szansę stać go oprócz śmierci. Jeśli tak sądzisz, to się grubo mylisz. się Zhańbionym. Wkrótce zaczną ci radzić, jak działać... na polu militarnym, potem - Twierdzę, że kłamiesz, ponieważ mam po temu powód. Nie pozbywasz się mnie także politycznym. A kiedy zaczniesz robić to, co ci każą, problemy z twoim ramie- z powodu porażki. Inni też cię zawiedli, a pozwoliłeś im żyć... ponieważ wciąż pozo- niem uspokoją się trochę. Ale za każdym razem, kiedy przestaniesz stosować się do stawali lojalnymi sługami, na których mogłeś polegać. Zamierzasz mnie zgładzić, po- żądań mistrzów przemian, pojawią się nowe. Będziesz ich niewolnikiem, mistrzu wo- nieważ sądzisz, że już ci się nie przydam. Już nie jestem dla ciebie atutem. jenny. Twarz Tsavonga Laha przybrała zamyślony wyraz na tyle, na ile to było w ogóle Tsavong Lah milczał. Jego spojrzenie było nieodgadnione. możliwe. Ty nędzny, przewidywalny głupcze, pomyślała. I tu cię mam. Viqi stłumiła falę - Jestem pod wrażeniem. W pewnym sensie masz rację. Chcę cię zabić, ponieważ uniesienia, która ją ogarnęła- nie mogła pozwolić, aby zdradził ją wyraz twarzy. nie jesteś już dla mnie pożyteczna, Viqi. Siedząc w celi, wykorzystała wszystkie swoje zdolności, aby stworzyć i przewi- - Ależ jestem. Wciąż jeszcze mam przy sobie najpotężniejszą broń, jaką dysponu- dzieć spisek - nie po to, by odkryć źródło problemów trapiących Tsavonga Laha, ale by ję, mistrzu wojenny. Mój rozum. Używałam go przez cały czas, siedząc w celi. Odkry- wymyślić takie oskarżenie, które by wyjaśniało ich istnienie. Historię, której rozwikła- łam zagrożenie dla twojego panowania nad Yuuzhanami, dla twoich planów wobec tej nie i zdementowanie wymagałoby wiele czasu i wysiłku. A ona mogłaby ten czas wy- galaktyki, dla wszystkiego, co uważasz za cel. Jesteś w niebezpieczeństwie, z którego korzystać na zaplanowanie ucieczki z rąk Yuuzhan Vongów. nawet sobie nie zdajesz sprawy. Tylko ja odkryłam jego tajemnicę. - Ciekawa uwaga - odezwał się w końcu mistrz wojenny. - A co, jeśli się mylisz? - Nazwij je zatem. - Nie mylę się. - Viqi zaprezentowała obojętną minę. - Proszę tylko o możliwość - O nie. - Obejrzała się na strażników. -Nie tu, gdzie ci niegodni mogliby usłyszeć sprawdzenia mojej teorii. Potem możesz mnie zabić, jeśli zechcesz. Przynajmniej umrę moje słowa. Nie tu, gdzie ktokolwiek oprócz ciebie mógłby je usłyszeć. zwycięsko. Tsavong Lah skinął dłonią. Strażnicy Viqi podnieśli ją i pozornie bez wysiłku Tsavong Lah przyglądał jej się przez dłuższą chwilę. Potem skinął powoli głową. przytrzymali nad czeluścią. Czarne kropki poderwały się w górę, osiadły na jej stopach - Zobaczymy. Dam ci pracę, którą będziesz wykonywać, dopóki nie zdobędę do- i kostkach. Kilka odskoczyło z powrotem. wodu... albo nie wyczerpie się moja cierpliwość. - Mogą wysłuchać wszystkiego, co masz mi do powiedzenia - rzekł Tsavong Lah. Krzyknął kilka słów w swoim języku i strażnicy powrócili. Stanęli obok Viqi, - To ostatnie chwile twojego życia. wzięli ją znów za ramiona, obrócili dookoła i wyprowadzili z pomieszczenia. Strona 16 31 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 32 Z każdym krokiem odległość między nią a czeluścią rosła. Każdy krok sprawiał, była już niemal pełna doradców i oficerów Wedge'a. Zajmowali miejsca wzdłuż prawie że dławiący ucisk strachu w jej sercu słabł. Każdy krok był werblem, akompaniującym całego głównego stołu, nieraz w kilku rzędach. Siedzenia znajdujące się najbliżej wej- triumfalnej pieśni słów wypełniających jej umysł. „Żyję, żyję. Jeszcze żyję". ścia pozostawały znacząco puste. Wedge siedział u szczytu stołu, twarzą do wejścia; Tycho zajął miejsce obok niego. Rozmawiali przyciszonymi głosami, choć Wedge zauważył wchodzącego Luke'a i dał znak ręką aby mistrz Jedi zajął miejsce obok niego. Okupacja Borleias, dzień trzeci Twarze większości obecnych wskazywały na to, że zostali wyciągnięci z łóżek. Komunikator Wedge'a zapiszczał, budząc go z drzemki. Stopy w ciężkich butach Luke wiedział, co czują. zsunęły się z biurka i uderzyły o podłogę o wiele za głośno. Usiadł, zastanawiając się Mara klapnęła na krzesło najbliżej siedzenia zarezerwowanego dla Luke'a, obok przez chwilę, gdzie jest i co tu robi. Landa. Lando miał zbolałą minę, zmarszczone czoło i zaczerwienione oczy. W biurze panował mrok. Usnął, zanim zdążył dotrzeć do tymczasowej kwatery. - Kac? - zapytał Luke. Chwycił komunikator i postawił przed sobą. - Przestań wrzeszczeć - skrzywił się Lando. - Co jest? - Przetarł zaspane oczy, zastanawiając się, ile też minut odpoczynku - Gwizdnę dla ciebie trochę kafu. udało mu się skraść. - Jeśli zaczniesz gwizdać, rozerwie mi łeb i wszędzie będzie pełno resztek mózgu. - Generale, tu „Mon Mothma". Jeden z naszych patroli zameldował transportowiec Mara ze śmiertelną powagą pokręciła głową. z eskortą myśliwców u wejścia do systemu. - Nie będzie żadnego mózgu. Tylko odłamki czaszki. - Yuuzhanie czy uchodźcy? Lando obrzucił ją pełnym wyrzutu spojrzeniem. Luke uśmiechnął się, poczekał, aż - Ani jedno, ani drugie, sir. Ich oficer łącznościowy twierdzi, że to oficjalny trans- Mara ulokuje Bena na kolanach i podał jej kaf. Potem podszedł do Wedge'a i Tycha. port Rady Nowej Republiki. Ich kod identyfikacyjny się zgadza. Z holu rozległ się hałas, tupot wielu stóp i do sali konferencyjnej weszło dziesięciu Wedge zmarszczył brwi. Nie do pomyślenia żeby rada działała jeszcze w jakikol- czy dwunastu ludzi. wiek sposób. Do momentu upadku Coruscant prezydent Borsk Fey'lya sam wybierał Luke wielu z nich znał z widzenia. doradców, którzy mieli stanowić bufor pomiędzy nim a rządem. Wedge myślał, że po Pwoe, pierwszy z rady, który znalazł się w sali, był Quarrenem. Quarrenowie, śmierci Fey’lyi w czasie upadku Coruscant, a potem załamaniu się i ucieczce Senatu mniej więcej humanoidalni, nieraz denerwowali ludzi i nieludzi swoim wyglądem. Ten Nowej Republiki, rada rozproszyła się po szlakach przestrzennych i każdy jej członek wodny gatunek, o głowach podobnych do krewetek, miał cztery macki wyrastające z popędził do domu, szykując się do ucieczki przed Yuuzhanami. miejsca, gdzie powinna się znajdować dolna część ludzkiej twarzy. Quarrenowie jako - Czy zrobili coś, oprócz zażądania pozwolenia na lądowanie? społeczeństwo nie zasługiwali na taką reakcję, lecz Luke uważał, że z radnym Pwoe - Tak, sir. Zażądali... eee... jak najszybszego widzenia się z panem i pańskim szta- było inaczej. Znał go jako chciwą drapieżną politycznie istotę, nieprzyjazną Jedi. Nie bem. Mówią że przywieźli rozkazy. zdziwiłby się, gdyby się okazało, że Pwoe ma coś wspólnego - bezpośrednio lub po- Wedge skrzywił się niemiłosiernie. Tylko tego mu było trzeba żeby nic nieznaczą- średnio - z utworzeniem Brygady Pokoju, kolaboranckiej organizacji, która porywała ce w tej chwili ugrupowanie polityków wydawało mu rozkazy. Jedi i przekazywała Yuuzhanom. Dziś Pwoe był ubrany w długą do ziemi zieloną szatę, - W porządku. Ustaw dwie eskadry myśliwców w krąg, żeby oświetlały lądowisko ładnie kontrastującą z pomarańczową skórą. Wszedł do sali, turkusowymi oczami jak najdalej od budynku. Powiedz radzie, że to parada honorowa na ich cześć. Jeśli uważnie powiódł po zebranych, trafił na Luke'a, przez chwilę przyglądał mu się uważ- powiedzą że nigdy o czymś takim nie słyszeli, wyjaśnij, że to tradycja Eskadry Łotrów. nie, po czym ruszył dalej i zajął miejsce dokładnie naprzeciwko Wedge'a. Myśliwce mają zezwolenie na atak bez dalszych rozkazów, gdyby się okazało, że to Chelch Drawad z Korelii usiadł po prawicy Pwoe'a, a Fryor Rodan z Kommenoru jakaś sztuczka Yuuzhan. Jeśli tak nie jest, jak najszybciej przyprowadź radę tutaj, do zaraz obok. Ci dwaj mężczyźni, obaj w średnim wieku, emanowali sztuczną pewnością sali konferencyjnej. Natychmiast zacznijcie naprawiać i wyposażać ich transportowiec. siebie, typową dla polityków; częściej patrzyli na Pwoe'a, niż pozwalali sobie na kon- Wprowadź tam przy okazji paru techników, niech sprawdzą statek, czy nie ma dla nas takt wzrokowy z resztą obecnych. jakichś niespodzianek. Wszystko jasne? Niuk Niuv, czwarty radny, który wszedł do sali, był Sullustaninem. Gdyby kiedyś, - Wszystko jasne, sir. dawno temu, inżynierowie próbowali stworzyć istotę podobną do wypchanej zabawki, - Bez odbioru. - Wedge poczuł lekki niepokój. Miał dziwne przeczucia które na- nie zdołaliby stworzyć nic lepszego. Sullustanie mieli okrągłe głowy, duże okrągłe wiedzały go zawsze, ilekroć politycy szykowali mu jakąś niespodziankę. I prawie nigdy uszy, miękkie tafle i wdzięczne, choć nieludzkie rysy pyszczków. Tylko Ewok zdołałby go nie zawiodły. chyba wzbudzić większy zachwyt dziecka. Lecz, podobnie jak Ewoki, Sullustanie po- Kiedy Luke i Mara dotarli do sali konferencyjnej - on z kubkiem parującej czeko- trafili być niebezpiecznymi wrogami, a Niuk Niuv był niebezpieczny nawet jak na Sul- lady w jednej i filiżanką kafu dla Mary w drugiej ręce, ona z Benem w ramionach - sala Strona 17 33 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 34 lustanina. Był również zagorzałym przeciwnikiem Jedi od chwili wstąpienia do rady. - Zaczniemy za chwilę - rzekł Wedge. - Moi oficerowie sztabowi jeszcze nie do- Usiadł po lewej stronie Pwoe'a. tarli. Niuv był ostatnim członkiem rady, który wszedł do sali. Inni z tej grupy wydawali Na jego twarzy zastygł lekki uśmiech. Luke wiedział, że to tylko maska ukrywają- się albo adiutantami, bo w rękach mieli notatniki, a na twarzach troskę, albo gwardzi- ca irytację i zdenerwowanie. Pwoe spojrzał na Wedge'a karcąco. stami o nieruchomych twarzach, z karabinami laserowymi w pozycji przygotowanej do - Sądziłem, że będziecie czekać w gotowości. Czas nagli. strzału. W holu znów rozległy się kroki. Wszedł Booster Terrik, ze zmarszczonym czołem Luke wstał, podobnie jak pozostali, w zwyczajnym geście szacunku wobec człon- podszedł do stołu i usiadł obok Tycha. Znów rozległy się kroki, tym razem kogoś bie- ków senatu i rady. Wyczuł falę irytacji i urazy, emanującą z osób obecnych w sali. Tylu gnącego. Przez drzwi wśliznęła się Danni Quee z całym naręczem notatników i przeno- gwardzistów mogło oznaczać jedynie to, że rada nie ufała Wedge'owi i jego służbom śnych ekranów; jej jasne włosy, jak zwykle rozczochrane, były spięte w niedbały, asy- bezpieczeństwa. Była to obelga, Luke nie wiedział tylko, czy przypadkowa, czy umyśl- metryczny koński ogon. Przysiadła na krześle przy drzwiach, tuż za Corranem Hornem, na. i spojrzała na Wedge'a. Wedge odezwał się pierwszy. - Przepraszam - mruknęła. - Radni, witamy na Borl... - Nie ma za co- odparł Wedge i skierował wzrok na jednego z gwardzistów rady. - Pwoe podniósł rękę. Drzwi. - Generale Antilles, zwraca się pan nie tylko do rady, ale i do prezydenta. Gwardzista spojrzał na Pwoe'a, który przyzwalająco skinął głową i zamknął drzwi. Wedge zamrugał i przeniósł wzrok na broszkę spinającą szatę Pwoe'a. Była wyko- - Teraz możemy zacząć - oznajmił Wedge. nana ze złota i przedstawiała symbol Nowej Republiki w otoczeniu gwiazd. Borsk - Tak, oczywiście - zgodził się Pwoe. - Po pierwsze, chciałbym was zapewnić, że Fey’lya nosił ją od czasu do czasu. Luke widział, że Wedge walczy ze sobą- awans rząd Nowej Republiki jest całkowicie zdolny do działania. Korzystając z kompetencji Pwoe'a na stanowisko prezydenta żadną miarą nie mógł być legalny, choć w tych nie- kryzysowych, które wymusiła na nas śmierć Borska Fey'lyi, i tymczasowego rozprzę- pewnych okolicznościach mógł okazać się przykrym faktem. żenia panującego w tej chwili w senacie, rada postanowiła przejąć władzę. Przygotowu- - Gratuluję pozycji - powiedział Wedge. Skinął w kierunku pozostałych, aby usie- jemy właśnie plany reorganizacji naszych sił zbrojnych i odbicia Coruscant. Mamy dli i sam również to uczynił. - Czy mogę spytać, gdzie radni Cal Omas i Triebakku? łączność z rządami planetarnymi w całej Nowej Republice, które przyjęły już nasze Pwoe rozłożył ręce w geście bezradności. zwierzchnictwo i oczekują rozkazów. - Niestety, nie wiemy. Podejrzewamy, że zginęli w czasie napaści na Coruscant. Luke i Mara wymienili spojrzenia. Mara pociągnęła łyk kafu i skrzywiła się niemi- - Dwie tragedie więcej... łosiernie, jakby napój okazał się wyjątkowo gorzki. - W istocie. Wedge przyjął to oświadczenie skinieniem głowy. Nie były to dobre wieści. Omas, senator reprezentujący przeniesiony lud Aldera- Pwoe czekał, jakby spodziewając się czegoś więcej. Po chwili niezręcznej ciszy anu, i Triebakku, Wookie z Kashyyyku, byli rozsądnymi istotami nieodczuwającymi ciągnął dalej: nieracjonalną nienawiść w stosunku do Jedi. Mieli łagodzący wpływ na radę; teraz, jeśli - Pragniemy panu pogratulować sukcesu na Borleias, generale. istotnie zginęli, wszyscy członkowie rady, jacy pozostali, byli zdecydowanymi prze- - Dziękuję... ale na razie nie odnieśliśmy żadnego sukcesu. Przejęliśmy bazę dzięki ciwnikami Jedi. Często głosowali, aby załagodzić stosunki z Yuuzhanami i zakończyć przeważającym siłom, co nie świadczy nic o sile żadnej ze stron konfliktu. wojnę na drodze negocjacji. - No tak, oczywiście. Jednak chętnie posłucham dokładniejszej relacji z tego, cze- Luke zaczął mieć brzydkie podejrzenia. Czy dwaj radni naprawdę zginęli na Co- go tu dokonaliście. ruscant, czy też ci interesowni urzędnicy pozbyli się ich urny ;lnie - a może nawet po Z nieprzeniknioną twarzą i bez zbędnych słów Wedge zrelacjonował członkom ra- drodze tutaj wypchnęli ze śluzy? Potrząsnął głową żeby odpędzić te myśli. dy sytuację na Borleias. Luke zauważył, że w czasie gdy Wedge mówił, radni kiwali Mara pochyliła się, prawie dotykając czołem jego czoła. głowami i szeptali coś do siebie. - Poczułam - szepnęła. - Mnie też się tak wydaje. Kiedy Wedge skończył, odezwał się Pwoe: Lando przysunął do nich głowę. - Dobrze pan zrobił, przejmując inicjatywę. Przewidział pan potrzeby Nowej Re- - Na to nawet Mocy nie potrzeba - szepnął. - Luke miał to wypisane w oczach. publiki i działał zgodnie z nimi. Nie oznacza to, że się tego po was nie spodziewałem. - Cicho bądź - szepnął Luke. - Albo zacznę hałasować. Teraz jednak musicie wrócić pod rozkazy struktur Nowej Republiki. Niezbędna będzie Lando wyprostował się pospiesznie. koordynacja z resztą naszych działań podejmowanych po tej katastrofie. Sień Sow po- Pwoe nie spuszczał wzroku z Wedge'a, całym ciałem wyrażając zniecierpliwienie. zostaje głównodowodzącym naszych sił zbrojnych i teraz będzie pan znowu dostawał - Powinniśmy już zaczynać. rozkazy od niego. A oto pierwsze z nich. Strona 18 35 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 36 Niuk Niuv pchnął w kierunku szczytu stołu kartę danych. Wedge chwycił ją i oburzony, że ktoś mu odmówił, a nie dlatego, że rzeczywiście wierzył w oskarżenie o wsunął do notatnika. zdradę. - Widzę, że otaczają nas pańscy zaufani doradcy, więc przekażę im również te Po raz pierwszy od chwili rozpoczęcia zebrania Wedge uśmiechnął się. Luke'owi rozkazy - rzekł Pwoe. wydawało się, że zaraz parsknie śmiechem. Ale był daleki od wesołości. Nagle Luke Wedge spojrzał na niego. Twarz miał nieprzeniknioną ale w oczach czaił się wyobraził sobie poprzez Moc, jak Wedge jednym płynnym ruchem wyciąga miotacz i ostrzegawczy błysk. Ogłaszanie rozkazów podwładnym w taki sposób oznaczało kwe- strzela Pwoe'owi prosto w twarz. Drgnął i automatycznie sięgnął do rękojeści miecza, stionowanie kompetencji dowódcy, pozbawiało go możliwości właściwego przekazy- zanim zdał sobie sprawę z tego, że to, co wyczuł, nie było zamiarem Wedge'a... a jedy- wania informacji. Pwoe udał, że nie zrozumiał tego spojrzenia i ciągnął: nie jego pobożnym życzeniem. Dopiero teraz zrozumiał, jaką burzę uczuć tłumi w so- - Generale Antilles, będziemy od pana żądać, aby Borleias stała się fortecą bronią- bie Wedge. cą nas przed Yuuzhanami, nawet wówczas, kiedy strumień uchodźców z Coruscant się Antilles odezwał się spokojnie: wyczerpie. Yuuzhanie nie zniosą świadomości, że baza wojskowa pod kontrolą Nowej - Zdrada... to ciekawy zbieg okoliczności. Ale nie będziemy w to wnikać. Podob- Republiki znajduje się tak blisko Coruscant i na tak ważnym skrzyżowaniu szlaków nie jak w legalność pańskiego tytułu prezydenta. Zamiast tego zaproponuję układ, rad- przestrzennych. Wkrótce wrócą tu, żeby na was napaść. To da nam czas niezbędny do ny Pwoe. Przypominam o grupie sił zbrojnych i o przywilejach. Proszę mi je przekazać przegrupowania i będziemy wam mogli przyjść z pomocą. Potem wykorzystamy Bor- w celu wykonania zadania, a ja je przyjmę. W przeciwnym razie przedstawię panu re- leias do przygotowania ataku na Coruscant. Musicie utrzymać tę planetę za wszelką zygnację ze stanowiska, zanim zdąży pan przejść sto kroków. cenę. Czy możemy na was liczyć? Oburzenie stłumiło głos Pwoe'a. Zamiast odpowiedzi, Wedge zapytał: - Nie możecie dyktować warunków zwierzchnikom. - A jakie siły i środki dostanę do dyspozycji? Pwoe zamrugał. - W obecnych okolicznościach niestety mogę. - Większość Trzeciej Grupy Floty jest nieobecna, prawda? Pwoe zwrócił się do Tycha, który siedział obok Wedge'a. - Tak. Są w głębokiej przestrzeni, w akcji, koordynują się z innymi grupami i tak - Pułkowniku Celchu, awansuję pana do rangi generała. Pańskie zadanie będzie ta- dalej. Będę musiał ściągnąć ich tu po kawałku, jeśli mam przeprowadzić taką akcję. kie samo, jak to, które opisałem temu zdrajcy... - Urwał, kiedy Tycho stanowczo pokrę- - Wcale nie. Nie docenia się pan, generale. Pozostawimy wam dużą część środ- cił głową. ków, jakie macie w systemie Pyria. To powinno wystarczyć do przybycia posiłków. Pwoe odetchnął głęboko. Rozglądał się po wszystkich twarzach, oceniając kolejno Oczywiście, może pan objąć dowództwo nad dodatkowymi siłami przybywającymi z wszystkich oficerów zgromadzonych wokół stołu. Wreszcie odetchnął i rozparł się w Coruscant oraz przejąć jednostki pomocnicze, które zechcą się do pana przyłączyć. fotelu. Wedge spojrzał na niego twardo. - W porządku. W duchu współpracy gotów jestem wysłuchać, co macie do powie- - Radny Pwoe, obawiam się, że będę musiał odmówić wykonania rozkazu. dzenia. Wszystkie szeptane rozmowy w sali konferencyjnej ucichły nagle. Luke poczuł się Wedge zaczął odliczać na palcach: nagle jak w odrealnionym świecie. Od wielu lat bywał świadkiem, jak Wedge dowolnie - Po pierwsze, wszystkie zapasy i uzbrojenie, które obecnie znajdują się w syste- interpretuje rozkazy i dostosowuje je do swoich działań w kierunku najlepszym dla mie Pyria, łącznie z siłami zewnętrznymi, które przejęliśmy w czasie ucieczki z Co- Sojuszu i Nowej Republiki, ale nigdy przedtem nie odmawiał ich wykonania. ruscant, jak również wszystkie, które są już w drodze tutaj, pozostaną pod moimi roz- Pwoe wyprostował się na całą wysokość; wyglądało to, jakby rozdął się w fotelu. kazami przez cały czas tej operacji. Jego głos stał się głębszy, dźwięczniejszy, lepiej dochodził do najdalszych nawet kątów Luke zauważył to, czego nie mogli dostrzec radni - Wedge lekko kopnął Tycha sali. pod stołem. Tycho otworzył notatnik i zaczął wstukiwać dane, od czasu do czasu zerka- - Być może popełniłem błąd, formułując to, co powiedziałem, jako prośbę. Gene- jąc na Wedge'a kątem oka, jakby zapisywał jego słowa ale Luke był pewien, że puł- rale Antilles, powinien pan to zrozumieć jako rozkaz. kownik robi coś zupełnie innego. Wedge skinął głową. - Po drugie, chcę „Lusankyę". - A jednak odmawiam jego wykonania. Pwoe prawie poderwał się z fotela. - Jako oficer Nowej Republiki, nie może pan tego zrobić. - Najpotężniejszy statek, jaki nam pozostał? Nie sądzę... - Składam rezygnację ze stanowiska. - A ja sądzę. A skoro nie wiadomo, jak będzie z zaopatrzeniem, kiedy Yuuzhanie - W okresie kryzysu można to zrozumieć jako akt zdrady - rzekł Pwoe. Luke wy- rozpoczną oblężenie, potrzebuję trzymiesięcznych zapasów żywności, sprzętu medycz- raźnie wyczuwał oburzenie emanujące z Quarrena. ale także jego intencje. Pwoe był nego, paliwa i uzbrojenia dla wszystkich. Daję panu trzy dni od chwili opuszczenia tego Strona 19 37 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 38 systemu, aby to wszystko znalazło się tutaj. Jeśli tak się nie stanie, wynosimy się stąd. I - Jeśli negocjuje, to znaczy, że coś kombinuje. Wiesz o tym. jeszcze jedno. Skupieni blisko siebie członkowie rady wyprostowali się i Pwoe znów się zwrócił Głos Pwoe'a brzmiał lodowato. w stronę Wedge'a. Rozmowy w sali ucichły natychmiast. - Zawsze jest jakieś „jeszcze jedno". - Generale, pańskie metody i arogancja są godne pożałowania. Nie sądzę, aby - Żądam prawa bezpośredniej komunikacji z wszystkimi oficerami sił zbrojnych, mógł się pan spodziewać dalszego ciągu militarnej kariery po zakończeniu tego zada- do zapraszania ich, aby się do nas przyłączyli, a także prawa przyjęcia ich do moich nia. oddziałów bez potrzeby zwracania się do dowódcy. Wedge skinął głową. Miał łagodny, pełen troski wyraz twarzy -Luke przypuszczał - Antilles, jesteś bez wątpienia stuknięty! Już dawno powinieneś się znaleźć na jednak, że była to tylko ironia. emeryturze. - Więc zgadza się pan? - Byłem, Pwoe. Trzeba było mnie tam zostawić. A gdyby rada prowadziła swoją - Tak. Zgadzamy się. Z radością pozbawię pana dowództwa Grupy Trzeciej Floty, część wojny z Yuuzhanami w sposób kompetentny, mógłbym tam pozostać. - Wedge nawet jeśli będę musiał pozostawić panu stopień i dowództwo tego garnizonu. podniósł ręce dłońmi na zewnątrz, jakby mówił: „Proszę bardzo". - Więc jak? - W chwili, kiedy pańskie rozkazy potwierdzające naszą ugodę zostaną ogłoszone - Odmawiam, oczywiście. w HoloNecie i przekazane siłom zbrojnym, pan również może uznać, że podjąłem się - Wedle życzenia. Po zakończeniu spotkania rozkażę naszym siłom opuścić Bor- zadania. - Wedge zerknął na notatnik Tycha. - Radziłbym się pospieszyć. Eskadra Ło- leias. Zanim sprowadzicie tu kolejny garnizon, Yuuzhanie odbiorą sobie ten świat. I trów melduje o pojawieniu się obiektu, który może być statkiem zwiadowczym zapewniam, że wcale nie blefuję. Yuuzhan Vongów. Wkrótce ta planeta może znów stać się polem bitwy. - Wyprostował Pwoe wbił wzrok w oczy Wedge'a i w sali konferencyjnej rozległy się szepty. się i rozejrzał wokoło. - Zamykam spotkanie. Za pięć minut spotkamy się jeszcze, żeby Wreszcie radny rzekł: omówić najbliższe działania. - Skinął w stronę Luke'a, Mary, Landa, Boostera i kilku - Chwileczkę. innych osób, co miało oznaczać, że spodziewa się ich obecności. - Nawet dwie. Członkowie rady, nagle pozbawieni zajęcia, wstali i nieco niepewnie spojrzeli na Pwoe szeptem zaczął się naradzać z innymi członkami rady. Wedge zwrócił się do Wedge'a, który udał, że ich nie widzi. Gwardzista, który wcześniej zamykał drzwi, Tycha. Szepty były coraz głośniejsze. Luke przechylił się w kierunku Mary i Landa. teraz otworzył je znowu i radni jeden po drugim wyszli z sali z Pwoe’em na czele. Luke - Nieraz chciałbym mieć instynkt polityczny mojej siostry albo wasz - mruknął. - wyczuwał u Quarrena zarówno irytację, jak i dziwne zadowolenie z siebie. Co Wedge kombinuje? Pokręcił głową. Zadowolenie z siebie? Pewnie, Pwoe mógł być zadowolony, bo - Pwoe kłamie - wyjaśniła Mara. - Chce, aby Wedge został na Borleias tak długo, wiedział, że Wedge wkrótce zginie. Luke wyzbył się teraz gniewu - nie zmuszał się do aż przyjdą Yuuzhanie. Ale nie przyśle posiłków. Nikt nie przyśle. Borleias padnie, a spokoju, pozwolił jedynie, by złość ulotniła się sama. wszyscy tutaj umrą. Mara uśmiechnęła się lekko. Luke zmarszczył brwi. - Wyczułam cię. - Więc po co go w ogóle bronić? - Trudno przez cały czas być dostojnym mistrzem Jedi. - Daje to członkom rady czas na powrót do domu i przygotowania. Przygotowania - Wcale nie chcę, żebyś przez cały czas był dostojny, farmerze! do wojny albo do możliwie jak najlepszego interesu, jaki uda im się ubić z Yuuzhana- mi. Ten sam czas dostaną ci z członków senatu, którzy przeżyli. A jeśli zrobią dobrą Gavin Darklighter przysunął się do Wedge'a i usłyszał, jak generał pyta Tycha: robotę i uda im się przekonać Wedge'a, aby walczył odpowiednio zażarcie, może nawet - I co? Yuuzhanie nabiorą do nich takiego szacunku, że zaoferują lepsze warunki w negocja- Tycho szeptem odpowiedział: cjach. - Wszystkie statki Trzeciej Grupy Floty w promieniu czterech godzin lotu są już w Luke obrzucił Wedge'a spojrzeniem. nadprzestrzeni i lecą tutaj. - A więc wynegocjował tylko tyle, że utrzymamy się nieco dłużej. - Dobra robota. - Właśnie. Gavin pochylił się nad dowódcą również zniżając głos. - Czyli wszyscy ci, którzy tu zostaną, tak jakby już byli martwi. Tyle że nastąpi to - Generale, żaden z Łotrów na patrolu nie zgłosił mi zbliżania się statku zwia- trochę później. dowczego Yuuzhan Vongów. - Właśnie. - Ależ zgłosili. Cztery czy pięć godzin temu, na orbicie wokół Borleias. - Żałuję, że zapytałem. Gavin zmarszczył brwi, wysilając pamięć. Mara przywołała na wargi lekki uśmiech. Strona 20 39 Aaron Allston Linie wroga I – Powrót rebelii 40 - Zaraz, zaraz... Przecież to była tylko wypalona skorupa skoczka koralowego, te- tu umrzeć, Luke. Nie sądzę wprawdzie, aby udało mi się utrzymać Borleias, ale może go, którego załatwiliśmy przed przybyciem tutaj... uda mi się wsławić swoje imię na tyle, żeby yuuzhańskie dzieci płakały na sam jego - No właśnie. Ale taki skoczek może być wykorzystany w charakterze statku dźwięk. - Spojrzał na pozostałych. - Wracam do mojego pytania. zwiadowczego. Początkowo nikt nie próbował się odzywać. Wreszcie Luke odchrząknął i zaczął. - Pewnie... - Istnieją dwa podstawowe style walki: twardy i miękki. Wczasach Sojuszu Rebe- - A Eskadra Łotrów naprawdę zgłosiła jego obecność. liantów walczyliśmy stylem miękkim. Nowa Republika przeszła na styl twardy. Od was - Rozumiem. - Wyraz zaskoczenia znikł z twarzy Gavina, ustępując miejsca nie- także się oczekuje, że zostaniecie tutaj i będziecie twardo walczyć. Ale zdaje się, że wesołemu uśmiechowi. Pilot spojrzał w kierunku wyjścia, gdzie znikali właśnie ostatni tym razem żaden twardy styl nic tu nie poradzi. To spostrzeżenie dotyczy również na- członkowie rady. W ich zachowaniu widać było pośpiech i zdenerwowanie. - Sir, nie szej polityki. Jeśli dalej będziemy stosować twardy styl, sami skażemy się na zagładę. mam pojęcia, jak można mówić nieprawdę, nie posuwając się przy tym do kłamstwa. Wedge skinął głową z aprobatą. W kilka minut po tym, jak wahadłowiec rady opuścił orbitę, Wedge kazał za- - A więc chcesz powiedzieć... - odezwał się Lando - .. .co właściwie chcesz po- mknąć drzwi sali konferencyjnej i postawił przed nimi straż-lików. Powiódł wzrokiem wiedzieć? po twarzach tych, których tu zaprosił - Tycho, Luke, Mara, Lando, Booster, Danni, - Chcemy powiedzieć, że powinniście przestać atakować Yuuzhan Vongów w Gavin, Corran. imieniu Nowej Republiki - odezwała się Mara. - Zacznijcie z nimi walczyć w imieniu - Czy ktoś z was nie zrozumiał, co się przed chwilą stało? Sojuszu Rebeliantów. Zarówno tu, jak i na szerszym polu walki. Pierwszy odezwał się Luke. - Ale Sojusz Rebeliantów nie istnieje - szepnęła Danni. - To z niego powstała No- - Czy możemy być pewni, całkowicie pewni, że przeznaczono las na mięso armat- wa Republika. nie? Luke skinął głową. - Ujmijmy to w ten sposób - odparł Wedge. - Pwoe właśnie przekazał mi najwięk- - To prawda. A zatem proponuję... - zaczerpnął głęboko tchu -.. .proponuję stwo- szy z ocalałych statków wojennych floty i dość zasobów, aby znacznie osłabić zdolność rzenie nowego Sojuszu Rebeliantów. Najwyższy czas na stworzenie struktur nieskrę- Nowej Republiki do obrony przed Yuuzhanami. Patrząc na to z punktu widzenia poli- powanych tradycjami i krótkowzrocznym myśleniem obecnego rządu Nowej Republiki. tycznego wyrachowania, czy życie uchodźców z Coruscant lub znaczenie militarne - To zdrada - odezwał się Booster. - Ale mi się podoba. Borleias usprawiedliwia takie zachowanie? - Ruch oporu - poprawił Wedge. Spojrzał ostro na Luke'a. - Ale będzie to tajny - Na pewno nie - pokręcił głową Luke. ruch oporu. Nie możemy tak po prostu zadeklarować odłączenia się od Nowej Republi- - A zatem jedynym wnioskiem, jaki możemy wyciągnąć z postępowania rady, jest ki i ruszyć do walki z Yuuzhanami. Tajne jednostki w ukrytych bazach. Operacje nie- to, że ta tak zwana rada właśnie położyła krechę na iłowej Republice. Ta banda cwa- uzgadniane z najwyższym dowództwem Nowej Republiki. niaków doszła widać do wniosku, że i tak przegramy, a Yuuzhanie staną się najpotęż- - Bardzo dobrze - odparła Mara. - Jeśli jednak się na to zdecydujemy, ty będziesz niejszą rasą w całej galaktyce. Oni już się poddali. A że mają nadal duże znaczenie słabym ogniwem, Wedge. polityczne, ich poddanie się oznacza klęskę całej Nowej Republiki. Tycho zmierzył ją wzrokiem. - Też tak sądzę - przytaknął Luke. - Może lepiej wyjaśnij, co masz na myśli. - Wracając do tematu Borleias... Jesteśmy w gorszej sytuacji, niż sądziliśmy - cią- - Ponieważ z prawnego punktu widzenia jest to zdrada, Tycho. Wedge już pokazał, gnął Wedge. - Przedtem byliśmy pewni, że możemy wyrwać się z tej skały, dołączyć do że chętnie nagina zasady do potrzeb; przejął potężną część sił zbrojnych Nowej Repu- Bela Iblisa i Kre'feya, a potem zaplanować odrodzenie się Nowej Republiki. Teraz nie bliki i zamierza je wykorzystać w sposób niezgodny z rozkazami. I nie tylko to. Przej- możemy nic zrobić. Bardzo chciałbym wysłuchać pomysłów, jak zapobiec katastrofie, muje też uzbrojenie i zaopatrzenie i przekazuje to wszystko, nie pożycza, do celów którą radośnie zgotowała nam rada, i jak przeżyć... i tu, na Borleias, i w ogóle w całej prywatnych. Nawet jeśli zwyciężymy, może to się skończyć dla niego oskarżeniem o galaktyce. zdradę nawet w zapisach historycznych. Dla ciebie też. Mam rację, Wedge? - Zanim się tym zajmiemy... - Luke zmarszczył brwi, spoglądając na starego przy- Wedge, zakłopotany, nie odpowiedział od razu. Pozostali też milczeli. jaciela. - Wedge, skoro z tego zadania nie wyniknie nic dobrego, po co je przyjąłeś? Wreszcie Wedge spojrzał w oczy Mary, a po chwili na pozostałych obecnych. - No cóż, w pewnym sensie rada ma rację. Pyrię trzeba utrzymać za wszelką cenę. - Uważam, że jesteśmy na granicy unicestwienia. Nie tylko rząd; cała kultura, cała Yuuzhan należy powstrzymać. A jeśli pozwolisz mi na odrobinę zarozumialstwa, to z nasza historia. Jeżeli Yuuzhanie zwyciężą, niekoniecznie muszą nas zlikwidować... pewnością nie znaleźliby na moje miejsce nikogo równie dobrego. Ciekawe, który do- raczej nas wchłoną. Strawią. Staniemy się Yuuzhanami i wszystko, o co walczyliśmy, wódca słuchałby ich rozkazów z taką ślepą lojalnością w zamian spodziewając się je- wszystko, do czego dążyliśmy, zniknie tak, jakbyśmy byli tylko hologramem, któremu dynie śmierci z rąk Yuuzhan Vongów - Wedge wzruszył ramionami. - Nie zamierzam

 

To tylko tagi:
pdf online
free download
pdf do pobrania
ebook za darmo
pobierz za darmo

 

DOSTĘP 24/H

POBIERAJ EBOOKI O DOWOLNEJ PORZE
 

ZA DARMO

BEZ PŁATNOŚCI/ANKIET
 

UPLOAD

Dodaj własny dokument i pozwól pobierać go innym